Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Ο μυστικός κόσμος των Σταθμών Αριθμών


Πίσω στις ημέρες της κατασκοπείας στον Ψυχρό Πόλεμο, οι υπηρεσίες πληροφοριών χρησιμοποιούσαν για την επικοινωνία τους με τους πράκτορές τους τα βραχέα κύματα. Ραδιοφωνικοί πομποί τοποθετούνταν σε μυστικές τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο και μετέδιδαν κωδικοποιημένα μηνύματα, συνήθως με τη μορφή αυτοματοποιημένης φωνής που απήγγειλε μια σειρά αριθμών ή γραμμάτων. Το μήνυμα ξεκινούσε συχνά με μια μελωδία ή ένα "μπιπ", ακολουθούμενο από το πραγματικό κωδικοποιημένο μήνυμα που διαβάζονταν δυνατά. Οποιοσδήποτε με κάποιον ραδιοφωνικό δέκτη συντονισμένο σε αυτή τη συχνότητα μπορούσε να το ακούσει, αλλά μόνο ο προοριζόμενος παραλήπτης, με τις κατάλληλες οδηγίες αποκωδικοποίησης, μπορούσε να αποκρυπτογραφήσει το μήνυμα. Για τους υπόλοιπους ακροατές, ήταν απλά μια σειρά τυχαίων αριθμών. Οι ραδιοερασιτέχνες, οι οποίοι συχνά πετύχαιναν αυτές τις μυστικές μεταδόσεις, τις ονόμασαν "σταθμούς αριθμών".



Μια από τις πρώτες γνωστές χρήσεις των σταθμών αριθμών ήταν κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και ένας από τους πρώτους πολίτες που τους ανακαλύψει ήταν ο Anton Habsburg, ο Αρχιδούκας της Αυστρίας και Πρίγκιπας της Τοσκάνης, νεαρός έφηβος τότε. Ο Habsburg κατέγραψε το κωδικοποιημένο μήνυμα των εχθρικών σταθμών και καθώς πήγαινε στο σχολείο, το παρέδωσε στο πολεμικό γραφείο. Το πολεμικό γραφείο -φυσικά- είχε ήδη το δικό του τμήμα ακροάσεων, αλλά επειδή οι σταθμοί υποκλοπής δεν λειτούργησαν λόγω βαρέος παγετού και έτσι χρησιμοποίησαν το αντίγραφο του μηνύματος του Hasburg.

Η χρήση σταθμών αριθμών αυξήθηκε κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Η Μυστική Υπηρεσία Πληροφοριών της Βρετανίας χρησιμοποιούσε έναν πομπό στο Bletchley Park στα μέσα της δεκαετίας του 1970 και αργότερα από την αεροπορική βάση της RAF στο Ακρωτήρι της Κύπρου. Οι ραδιοερασιτέχνες το ονόμαζαν "Lincolnshire Poacher", επειδή ο σταθμός χρησιμοποιούσε μελωδίες από το αγγλικό τραγούδι "The Lincolnshire Poacher" ως σήμα. Υπάρχει ο Magnetic Fields, που παίζει κάποια μέτρα από το ομώνυμο τραγούδι του Ζαν Μισέλ Ζαρ κατά την έναρξη, ο CIA Cynthia, ενός σταθμού της CIA που μεταδίδει γυναικεία φωνή, ο Bulgarian Betty ο αντίστοιχος Βουλγάρικος σταθμός, ενώ ο σταθμός Atención ξεκινά τις μεταδόσεις του με τη συγκεκριμένη ισπανική φράση. Η Τσεχοσλοβακία χρησιμοποίησε επίσης σταθμών αριθμών για κατασκοπεία, όπως αναγνώρισε το τσεχικό Υπουργείο Εσωτερικών και η Σουηδική Υπηρεσία Ασφαλείας.

Οι καιροί έχουν αλλάξει, όπως και η τεχνολογία έχει σημειώσει τεράστιες προόδους στην επικοινωνία και την κρυπτογραφία. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτή η παλιομοδίτικη μέθοδος επικοινωνίας μπορεί να χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα. Και μάλλον για καλούς σκοπούς. Το σύστημα είναι απόλυτα ασφαλές και ανώνυμο. Ο αποδέκτης του μηνύματος μπορεί να είναι σχεδόν οπουδήποτε στον κόσμο και μπορεί να λάβει οδηγίες χωρίς να εντοπιστεί. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένας πομπός βραχέων κυμάτων.

Ένας από τους πιο γνωστούς σταθμούς που είναι ενεργός τουλάχιστον από την δεκαετία του 1970, είναι ο ρωσικός UVB-76, γνωστός ως "Buzzer". Εκπέμπει έναν παράξενο, επαναλαμβανόμενο βόμβο στα 4.625 KHz που ακούγεται λίγο περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο και επαναλαμβάνεται περίπου 20-30 φορές το λεπτό. Μερικές φορές, το σήμα του διακόπτεται από μια φωνή στα ρώσικα που αναπαράγει μια σύντομη ακολουθία αριθμών και λέξεων, και περιστασιακά μερικά ρωσικά ονόματα όπως "Νικολάι, Άννα, Ιβάν, Μιχαήλ" και ούτω καθεξής.

Ένα τυπικό μήνυμά του μοιάζει με αυτό:

Ya UVB-76, Ya UVB-76. 180 08 BROMAL 74 27 99 14. Boris, Roman, Olga, Mikhail, Anna, Larisa. 7 4 2 7 9 9 1 4

Αυτό ελήφθη στις 24 Δεκεμβρίου του 1997.



Ο ήχος που ακούγεται δεν παράγεται εσωτερικά, αλλά μεταδίδεται από μια συσκευή που βρίσκεται πίσω από ένα ζωντανό και συνεχώς ανοικτό μικρόφωνο. Στις 3 Νοεμβρίου του 2001 ακούστηκε καθαρά μια συζήτηση στα ρωσικά:

Я – 143. Не получаю генератор." "Идёт такая работа от аппаратной." ("Είμαι 143. Δεν λαμβάνει η γεννήτρια (ταλαντωτής)". "Αυτά τα πράγματα προέρχονται από το δωμάτιο με τα υλικά".).

Όσοι παρακολουθούν το σήμα πιστά έχουν εντοπίσει τη θέση του πομπού στο Povarovo, περίπου 30 χλμ. από τη Μόσχα. Αλλά το 2010, ο πομπός μεταφέρθηκε στην κοντινή πόλη της Αγίας Πετρούπολης. Η σημερινή τοποθεσία πιστεύεται ότι είναι στο Naro Fominsk, που βρίσκεται περίπου 70 χλμ. από τη Μόσχα.

Το 2011, μια ομάδα αστικών εξερευνητών εντόπισε την εγκαταλελειμμένη στρατιωτική βάση στο Povarovo, όπου υποτίθεται υπήρχε ο πομπός UVB-76, και βρήκαν μια καταγραφή ραδιοφωνικού αρχείου, επιβεβαιώνοντας τη λειτουργία ενός πομπού στα 4.625 ΚHz.

Η μερικώς αποσυντεθειμένη στρατιωτική μονάδα του UVB-76, όπως ανακαλύφθηκε στο Povarovo

Ο UVB-76 δεν είναι ο μόνος ενεργός σταθμός που υπάρχει. Υπάρχουν δεκάδες ακόμη που μεταδίδουν σε διάφορες γλώσσες (αγγλική, πολωνικά, γερμανικά, ρωσικά και κινεζικά). Το μόνο που χρειάζεται να κάνει κανείς είναι να πάρει ένα ραδιόφωνο βραχέων κυμάτων, να συντονιστείτε στο σταθμό και να αρχίσει να ακούει.

από: amusing planet

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου