Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Όταν ο Μίστερ Σπoκ έδινε συμβουλές σε κορίτσι θύμα ρατσισμού


Ένα κορίτσι από το Λος Άντζελες ζητά συμβουλές από το Μίστερ Σποκ για να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις από τους συμμαθητές της λόγω του χρώματος της επιδερμίδας της

Δείτε ακόμη:
Μια επιστολή του Στίβεν Φράι για την κατάθλιψη που αξίζει κάποιος να διαβάσει
Μια δασκάλα ζήτησε από τους μαθητές της να γράψουν σε έναν συγγραφέα. Ο Κουρτ Βόνεγκατ τους απάντησε
Η φιλική επιστολή του Γκάντι προς τον Χίτλερ

Το 1968 ένα κορίτσι ζητά τη συμβουλή του Μίστερ Σποκ για να αντιμετωπίσει τον σχολικό εκφοβισμό που είχε υποστεί επειδή ήταν μιγάς

Ένα κορίτσι απευθύνεται στον Σποκ ως μισό άνθρωπο και μισό εξωγήινο για βοήθεια, καθώς ένιωθε τόσο ταυτισμένη μαζί του λόγω της καταγωγής του. Το κορίτσι που ήταν μιγάς, καθώς ο πατέρας της ήταν λευκός και η μητέρα της έγχρωμη, περιγράφει στο γράμμα της τη σχέση της με τους συμμαθητές της.


Έτσι, ο ηθοποιός συγκινημένος από το γράμμα της της απάντησε μέσω ενός αμερικάνικου περιοδικού. Στην απάντησή του, ως Μίστερ Σποκ, μεταξύ άλλων αναφέρει πως και ο ίδιος λόγω της διπλής καταγωγής του αντιμετώπιζε προβλήματα στη σχέση του με τα άλλα παιδιά, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν τον πτόησε ποτέ αλλά τον έκανε να προσπαθεί περισσότερο.

Παράλληλα, αναφέρει πως χρειάζεται θάρρος για να αντιμετωπίσει κάποιος μια τέτοια δύσκολη κατάσταση λέγοντας: "Απαιτεί πολύ θάρρος να γυρίσεις την πλάτη σου στη φήμη και να προχωρήσεις μόνος σου και το σημαντικό είναι να είσαι αληθινή με τον εαυτό σου".


Την ίδια στιγμή, αναφέρει πως είναι σημαντικό κάποιος να γνωρίζει την αξία του και να μην αφήνει τους άλλους να τη μειώνουν. "Ο Σποκ έμαθε να μην αφήνει την προκατάληψη να τον μειώνει, αυτό το πέτυχε έχοντας καταλάβει τον εαυτό του, γνωρίζοντας την αξία του. Έτσι, ανακάλυψε πως ήταν ισάξιος με όποιον προσπαθούσε να τον μειώσει", αναφέρει ο Μίστερ Σποκ.

πηγή: news247.gr

Η Σελήνη, η Αφροδίτη και ο Άρης σε ένα πλάνο


Στις 20 Φεβρουαρίου, οι παρατηρητές του ουρανού παρακολουθούσαν ένα χορό μεταξύ της Αφροδίτης, του Άρη και της Σελήνης. Κάτι τέτοιο είχε να συμβεί από το 2008. Η παραπάνω φωτογραφία είναι του Kevin Bourque ο οποίος, εκτός από τους πλανήτες, συνέλαβε και μερική λάμψη της Γης.

Τραβηγμένη στο ημίφως με μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, τα τρία δευτερόλεπτα της έκθεσης κατέγραψαν την λάμψη της Γης στην κατά τα άλλα σκοτεινή επιφάνεια της νέας Σελήνης. Φυσικά, η Σελήνη έχει περάσει από αυτήν την πλανητική ευθυγράμμιση. Η Αφροδίτη εξακολουθεί να λάμπει στα δυτικά, το τρίτο φωτεινότερο αντικείμενο στον ουρανό της Γης, μετά τον Ήλιο και τη Σελήνη. Ο αμυδρός Άρης πλησίασε ακόμα πιο κοντά στο επόμενο βράδυ. Αλλά από τότε έχει κινηθεί μακριά από την λαμπερή Αφροδίτη, αν και είναι ακόμα ορατός στο δυτικό λυκόφως.

Η επόμενη φορά που οι τρεις τους θα συναντηθούν ξανά είναι στις 5 Οκτωβρίου του 2017.

από: apod

Το μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου που διαθέτει δική του ζούγκλα και ποτάμι!


Πολλά είναι τα σπηλαιώδη βουνά της Ασίας, αλλά το μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου παρέμεινε για αιώνες καλά κρυμμένο μακριά από τα μάτια του κόσμου στην καρδιά του Εθνικού Πάρκου «Phong Nha Ke Bang», στο Βιετνάμ.

Οι εικόνες που μας μεταφέρουν οι εξερευνητές είναι εντυπωσιακές, όσο και η ιστορία του.

Το σπήλαιο Χανγκ Σον Ντονγκ (Sơn Đoòng Cave) έχει εντυπωσιακή ιστορία. Ξεκινάει από τη συνηθισμένη βόλτα ενός ντόπιου αγρότη, του Ho Khanh, ο οποίος είχε κάνει αμέτρητες φορές την ίδια διαδρομή όταν ξαφνικά την τελευταία φορά που βρέθηκε σε εκείνο το σημείο, μέσα στο Εθνικό Πάρκο του Βιετνάμ, το έδαφος ξαφνικά υποχώρησε κάτω από τα πόδια του. Μόλις συνειδητοποίησε τι είχε συμβεί παρατήρησε το ανοιχτό χάσμα που είχε εμφανιστεί μέσα από το παχύ φύλλωμα. Υπήρχε πλέον μια υψομετρική διαφορά με απότομη κλίση.


Σε έναν κόσμο με τόσα λίγα απάτητα μονοπάτια, είναι δύσκολο κανείς να φανταστεί ότι υπήρχε κάπου ένας λαβύρινθος αδιαπέραστος από τον άνθρωπο μέχρι το 1990. Κι ενώ τα περισσότερο γνωστά σπήλαια του κόσμου συνδέονται συνήθως με λατρευτικά στοιχεία, στο Χανγκ Σον Ντονγκ δεν βρέθηκαν ούτε ναοί, ούτε αγάλματα. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί μειονέκτημα καθώς η φυσική του ομορφιά ξεπερνά και τα πιο σπουδαία έργα τέχνης.

Δεν έχουν περάσει ούτε δυο δεκαετίες από την τυχαία ανακάλυψη του αγρότη και η ανάγκη να εξερευνηθεί το εσωτερικό του τεράστιου σπηλαίου από ειδικούς επιστήμονες έγινε εντονότερη το 2009.


Το δυνατό σφύριγμα του ανέμου που προκαλούσε έναν τρομακτικό ήχο σαν βρυχηθμό, αλλά και η απότομη κάθοδος είχε εμποδίσει τους ντόπιους να μπουν στο εσωτερικό της σπηλιάς.

Ποτάμι στο Βουνό

Πέντε φορές μεγαλύτερη από κάθε άλλη σπηλιά στο Βιετνάμ, η Σον Ντόνγκ πήρε το όνομα της από τη βιετναμέζικη διάλεκτο που σημαίνει "Ποτάμι στο Βουνό" και αυτό λόγω τον μεγάλων και ορμητικών ποταμών που κρύβει μέσα της, ένας εκ των οποίων ξεπερνάει τα 4,5 χιλιόμετρα.


Σταλαγμίτες των 70 μέτρων

Το σπήλαιο έχει τη δική του ζούγκλα που οι εξερευνητές ονόμασαν "Κήπο της Eden", ενώ έχουν σχηματιστεί μερικοί από τους ψηλότερους σταλαγμίτες του κόσμου ξεπερνώντας τα 70 μέτρα.

Χρειάστηκε ένας χρόνος για τους εξερευνητές Howard και Deb Limbert να φτάσουν στο τέλος του περάσματος. Ένα μεγάλο φυσικό εμπόδιο στην πορεία της έρευνας τους ήταν ένας ψηλός τοίχος από ασβεστίτη (200 πόδια ύψος) γνωστός ως "The Great Wall of Vietnam" που μεταφράζεται ως «ο τεράστιος τοίχος του Βιετνάμ».


Στην άλλη πλευρά του σπηλαίου βρέθηκε ένα «πεδίο» σπάνιων και αφύσικα μεγάλων μαργαριταριών που είναι μεγάλα σαν μπάλες.

Σχηματίζονται από μια σύμπτυξη αλάτων ασβεστίου γυαλισμένα με κινούμενο νερό.

Το σπήλαιο πιστεύεται ότι έχει σχηματιστεί τουλάχιστον πριν από δυο εκατομμύρια χρόνια και δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι αυτός ο «κρυφός κόσμος» κατάφερε να δημιουργήσει ακόμα και το δικό του κλίμα.


Οι επιστήμονες κατέγραψαν ότι το σπήλαιο παράγει δικά του σύννεφα βροχής και ότι μέσα στην πάροδο του χρόνου υπήρξαν υγρές και ξηρές περίοδοι.

Το 2013 μια ομάδα τουριστών έζησε από κοντά τη συγκίνηση μιας οργανωμένης εξερευνητικής αποστολής. Έζησαν την απόλυτη περιπέτεια μέσα την σπηλιά έναντι 3.000 δολαρίων που ήταν το κόστος της συγκεκριμένης εξειδικευμένης ξενάγησης.



από: mixani tou xronou
φωτογραφίες: national geographic

Ένα δελτίο παραπόνων πελάτη από το 1750 π.Χ.


Μια επιστολή χαραγμένη σε μια πήλινη πλάκα που χρονολογείται από το 1750 π.Χ., που αντιστοιχεί στην περίοδο της Παλαιάς Βαβυλώνας και σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, θα μπορούσε να είναι μια από τις παλαιότερες επιστολές παραπόνων πελατών. Τα παράπονα έγιναν από κάποιον Nanni σε κάποιον Ea-Nasir σχετικά με την παράδοση λάθος ποιότητας μεταλλεύματος χαλκού μετά από ένα ταξίδι και για καθυστέρηση περαιτέρω παράδοσης. Η πλήρης μετάφραση, σύμφωνα με πληροφορίες από το βιβλίο Letters from Mesopotamia (Επιστολές από τη Μεσοποταμία) του Ασσυριολόγου A. Leo Oppenheim, παρατίθεται κατωτέρω. Ο Nanni φαίνεται να είναι πολύ θυμωμένος.

Πες στον Ea-nasir: Ο Nanni στέλνει αυτό το μήνυμα:

Όταν ήρθες, μου είπες τα ακόλουθα: "Θα δώσω στον Gimil-Sin (όταν έρθει) εκλεκτής ποιότητας πλινθώματα χαλκού". Τότε έφυγες, αλλά δεν έκανες αυτό που μου είχες υποσχεθεί. Έβαλες πλινθώματα που δεν ήταν καλά στον αγγελιοφόρο μου (Sit-Sin) και είπες: "Αν θες να τα πάρεις, πάρ' τα. Αν δεν θες να τα πάρεις, φύγε!"

Για ποιον με πέρασες, που συμπεριφέρεσαι σε κάποιον σαν και εμένα με τέτοια περιφρόνηση; Έστειλα αγγελιαφόρους κυρίους, όπως εμείς για να μαζέψουν την τσάντα με τα χρήματα μου (σου τα έδωσα) αλλά τους φέρθηκες με περιφρόνηση και μου τους έστειλες πίσω με άδεια χέρια αρκετές φορές, και αυτό μέσω εχθρικών εδαφών. Υπάρχει κανείς από τους εμπόρους, οι οποίοι συναλλάσσονται με το Telmun που μου έχει συμπεριφερθεί έτσι; Μόνο εσύ συμπεριφέρθηκες στους αγγελιαφόρους μου με περιφρόνηση! Λόγω της μιας (ασήμαντης) mina αργύρου, που σου οφείλω (;), δικαιολόγησε να μου μιλάς με τέτοιο τρόπο, ενώ έχω δώσει στο παλάτι για λογαριασμό σου 1.080 κιλά ασήμι και 1.080 κιλά χαλκού, πέρα από ό,τι είχαμε γράψει και οι δυο σε μια σφραγισμένη πλάκα που έπρεπε να φυλάσσεται στο ναό του Samas.

Πώς μου συμπεριφέρθηκες γι' αυτόν τον χαλκό; Κράτησες την τσάντα με τα χρήματα μου σε εχθρικό έδαφος. Τώρα είναι στο χέρι σου να αποκαταστήσεις (τα χρήματά μου) μου στο ακέραιο.

Μάθε ότι (από τώρα και στο εξής) εγώ δεν θα δεχτώ καθόλου χαλκό από εσένα που δε θα είναι εξαιρετικής ποιότητας. Θα (από τώρα και στο εξής) επιλέγω και θα παίρνω τα πλινθώματα μεμονωμένα στην αυλή, και θα ασκώ εναντίον σου το δικαίωμά μου της απόρριψης επειδή μου συμπεριφέρθηκες με περιφρόνηση.


Ο Robert G. Hoyland ρίχνει λίγο φως γι' αυτόν τον Ea-nasir στο βιβλίο του Arabia And The Arabs.

Ο Ea-nasir ήταν έμπορος ράβδων χαλκού από την πόλη Magan και είχε την επιχείρηση του κάπου στα τέλη του γύρω 19ου αιώνα π.Χ.. Εμφανίζεται ως ένας αδίστακτος τύπος, ή ίσως απλά συνάντησε κάποιες δυσκολίες σε κάποιο σημείο της καριέρας του, καθώς υπάρχουν μια σειρά από θυμωμένες επιστολές από υποστηρικτές του στην Ουρ που διαμαρτύρονται ότι δεν παρέδωσε ότι είχε υποσχεθεί.

Στις δυο ιστορίες, οι ημερομηνίες δεν ταιριάζουν. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Βρετανικού Μουσείου, η πήλινη πλάκα χρονολογείται περίπου στο 1750 π.Χ., ενώ ο Hoyland αναφέρει ότι ο Ea-Nasir ήταν έμπορος του 19ου αιώνα π.Χ.. Η πήλινη πλάκα ανασκάφηκε στην Ουρ, στη Νότιο Ιράκ, το 1953.

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Time-Lapse βίντεο με τη σύνθεση ενός κουκλόσπιτου αξίας 8 εκατομμυρίων δολαρίων


Το Museum of Science and Industry στο Σικάγο των ΗΠΑ ολοκλήρωσε πρόσφατα, μετά από 9 μήνες, τη συντήρηση του Fairy Castle, ενός περίτεχνου κουκλόσπιτου που είχε φτιάξει η ηθοποιός του βωβού κινηματογράφου Colleen Moore και δώρισε στο μουσείο το 1949.

Το πιο πρόσφατο wide-angle selfie του Curiosity είναι και το πιο αξιοσημείωτο


Για τους λάτρεις του είδους είναι μια καλή ευκαιρία να ανανεώσουν το wallpaper του υπολογιστή τους. Το Curiosity Mars rover της NASA τράβηξε ένα θεαματικό wide-angled selfie στο Mojave Site στο όρος Sharp όπου βρίσκεται κάνοντας γεωτρήσεις για δείγματα.

Για την ακρίβεια πρόκειται για μια σύνθεση πολλών εικόνων που τραβήχτηκαν από διάφορες θέσεις και γωνίες φέτος τον Ιανουάριο από την κάμερα του Mars Hand Lens Imager (MAHLI), που βρίσκεται στο άκρο του ρομποτικού του βραχίωνα. Κατά τη δημιουργία της σύνθεσης, οι άνθρωποι της NASA μπόρεσαν να αποκλείσουν το χέρι. Οι κινήσεις και οι περιστροφές του πυργίσκου επέτρεψαν μια τόσο μεγάλη εικόνα.

Μια έκδοση με σημειώσεις που δημιούργησε η NASA

Εδώ θα βρείτε το wallpaper σε Fullscreen (800x600, 1024x768, 1280x1024, 1600x1200), Widescreen (1280x800, 1440x900, 1920x1200) καθώς και ένα αρχείο TIFF σε πλήρη ανάλυση (124,9 MB) και ένα αρχείο JPG σε πλήρη ανάλυση (3,55 MB).

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

Happy End: εγκαταλελειμμένα αεροπλάνα στη μέση του πουθενά


Το "Happy End" είναι ένα photo-project του Γερμανού φωτογράφου Dietmar Eckell σχετικό με θαύματα στην ιστορία της αεροπορίας. 15 αεροπλάνα που έπρεπε να κάνουν αναγκαστική προσγείωση αλλά όλοι οι επιβαίνοντες επέζησαν και σώθηκαν σε απομακρυσμένα μέρη. Τα αεροπλάνα έχουν εγκαταλειφθεί στη μέση του πουθενά εδώ και 10 ως 70 χρόνια.




Ποιο ήταν το μοντέλο για το αγαλματίδιο των Όσκαρ;

Ο Emilio Fernández στην ταινία του 1959 The Soldiers of Pancho Villa - πηγή

Η επίσημη τοποθέτηση της Ακαδημίας είναι ότι "δεν χρησιμοποιήθηκε κανένα μοντέλο για το σχεδιασμό του", αλλά η φήμη υπάρχει εδώ και δεκαετίες.

Ηλιοβασίλεμα στην Άρη


Με τη χρήση φωτογραφιών που τραβήχτηκαν στον Άρη από το Opportunity Rover, η NASA δημιούργησε το ηλιοβασίλεμα που "βλέπει" το όχημα από τον κόκκινο πλανήτη.

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

1899: Ο Καρνάβαλος πρωτοεμφανίζεται στην Αθήνα


«Αθηναίοι και Αθηναίες! Να κλείσετε τα σπίτια σας, τις πόρτες σας και να τρέξετε να υποδεχθήτε εις τας 2 το απόγευμα τον Καρνάβαλον, τον βασιλέα του γέλωτος, όστις θα μας κάνη την μεγάλην τιμήν να επισκεφθή τον τόπον μας!»

Με αυτήν την προκήρυξιν εσκανδάλιζαν και διήγειραν τα πλήθη τρείς ντελάληδες, απεσπασμένοι εις την ιδιαιτέραν υπηρεσίαν του αποκρηάτικου κομιτάτου, ιππεύοντες λιποσάρκους όνους και περιερχόμενοι με σαλπίσματα τας συνοικίας των Αθηνών διά να ειδοποιήσουν το κοινόν ότι ο Καρνάβαλος έρχεται!

Αλλ’ οι Αθηναίοι δεν είχαν ανάγκην ντελάληδων διά να πέσουν με τα μούτρα εις την αποκρηάτικη πανδαισία. Από της 8ης πρωϊνής κύματα ανθρώπων επλημμύριζαν τους κεντρικώτερους δρόμους και τας τρείς μεγάλας αρτηρίας της πρωτευούσης: οδόν Σταδίου, Αιόλου, Ερμού.

Ένας ακράτητος και αφηνιασμένος χείμαρρος… Εις τα πεζοδρόμια των προνομιούχων οδών που θα ετίμα διά της διελεύσεώς του ο Καρνάβαλος, οι κάτοικοι Αθηνών, Πειραιώς και περιχώρων είχαν στήσει τα υπαίθρια θεωρεία των, φθονούντες εκείνους οι οποίοι είχαν την προνοητικότητα να εγκατασταθούν από νωρίς μεταξύ ουρανού και γής: δηλαδή εις τα φανάρια και τα δένδρα από τα οποία εκρέμοντο … βοτρυδόν οι πλέον φιλοθεάμονες αλλά και ριψοκίνδυνοι συμπολίται.

Σπανίως εσημειώθη εις τας Αθήνας μεγαλύτερος συνωστισμός και μεγαλύτερο σπρώξιμο, η δε αστυνομία απεδείχθη ανίσχυρος να προλάβη τα αλλεπάλληλα επεισόδια τα οποία προκαλούσε ο αρειμανίως εστριμμένος μύσταξ του καβαλλιέρου, η ντάμα του οποίου υφίστατο απατηλάς ψηλαφήσεις και βεβήλους προστριβάς.

Ο μεγαλύτερος πανζουρλισμός εσημειώθη έξω από το Υπουργείον των Οικονομικών (σ.σ. ευρίσκετο στη σημερινή πλατεία Κλαυθμώνος). Απέναντί του και επί της οδού Κοραή είχε στηθή η εξέδρα της Ελλανοδίκου Επιτροπής του Κομιτάτου.

Και αυτή ακόμη η βασιλική οικογένεια δεν είχε μείνει ξένη εις το εξαιρετικόν γεγονός της ημέρας. Ο βασιλεύς Γεώργιος και η βασίλισσα Όλγα, ο διάδοχος Κωνσταντίνος και η πριγκήπισσα Σοφία παρηκολούθουν με ενδιαφέρον την κίνησιν από δύο παράθυρα του Υπουργείου των Οικονομικών.

Ο κόσμος είχε καταληφθή από ανυπομονησίαν:

-Πού είνε ο Καρνάβαλος;

-Γιατί αργεί;

Περί την 2αν μ.μ. ηκούσθη ένας ξηρός κρότος. Ήτο η συνθηματική ρουκέττα που ανήγγελλε εις το κοινόν την είσοδον του Καρναβάλου.

Επηκολούθησαν εξωφρενικαί σκηναί. Ένα σύμφυρμα ανθρώπων, ρούχων, καπέλλων, μπαστουνιών, γυναικείων μποά. Η προς την οδόν Κοραή γραμμή των κλητήρων διασπάται και από το τέρμα της οδού Σταδίου προβάλλει η πομπή του Καρναβάλου. Προηγείται εικοσάς ποδηλατιστών με φαντασμαγορικάς στολάς. Ένας όμιλος ανηλίκων παληάτσων με σφυρίχτρες, καραμούζες, ροκάνες.

Ακολουθεί μια ορχήστρα από πενήντα όργανα και έπεται το άρμα του Καρναβάλου. Το άρμα καλλιτεχνικόν, κομψότατον και τριώροφον, σύρεται από οκτώ ίππους τους οποίους οδηγούν ιπποκόμοι με ομοιόμορφον στολήν. Εις τον πρώτον όροφον εικοσάς μασκαράδων βομβαρδίζει το πλήθος με άνθη και κομφετί. Εις τον δεύτερον, δεκάς μετημφιεσμένων κυριών ρίπτει εις τον κόσμον σερπαντίνες και τέλος εις τον τρίτον, επί μεγαλοπρεπούς θρόνου, κάθεται ο Καρνάβαλος έχων παρ’ αυτόν την βασίλισσάν του με αμφίεσιν πολυτελεστάτην.


Προς την Α. Μεγαλειότητα τον Καρνάβαλον Α’, όταν εστάθη πρό της εξέδρας της οδού Κοραή, απηύθυνεν προσφώνησιν ένα μέλος της επιτροπής:

«Μεγαλειότατε!

Η πόλις την οποίαν επισκέπτεσαι, είνε πόλις πρωτότυπος, πρωτοτυποτάτου βασιλείου πρωτεύουσα. Δεν θα αργήσης να αντιληφθής, ευθύς ως εξέλθης από την μάνδραν που σε έχουν κλεισμένο, ότι ευρίσκεσαι εις τόπον γνωστόν, εις τόπον όπου η βασιλεία σου είνε διαρκής και όπου δι’ αυτόν ακριβώς τον λόγον δεν εορτάζοντο αι Απόκρεω όπως έπρεπε.

Όλα τα πράγματα του τόπου αυτού είνε διαρκώς μασκαρεμένα. Τα δένδρα φορούν αιωνίως ένα αιώνιον ντόμινο από σκόνη, δια το οποίον δεν υπάρχει Καθαρά Δευτέρα.

Μεγαλειότατε!

Έρχεσαι διά πρώτην φοράν εις τον τόπον, τον οποίον φυσικώς νομίζεις ξένον. Φεύγων όμως θα μείνης πεπεισμένος ότι τόσον είμεθα όλοι οι φυσικώτεροί σου υπήκοοι, ώστε εδώ θα έπρεπε να θέσης αιώνιον θρόνον του βασιλείου σου…»

Ο υψηλός ξένος χαιρετά συγκεκινημένος, πίνει λίγο κονιάκ από μια μποτίλια και αντιφωνεί με τους αλατισμένους αυτούς στίχους:

Ευχαριστώ ώ άνδρες Αθηναίοι
Για την υποδοχήν. Καλώς σας βρήκα!
Ξέρω ποιοι είσθε, γέροντες και νέοι
Ξέρω σε ποιο φρενοκομείο μπήκα.

Ότ’ είσθε μασκαράδες και κωθώνια
Να μου το πήτε ήταν περιττό.
Σας ξέρω και από τα παληά σας χρόνια
Για τέτοιους και εγώ σας χαιρετώ.

Χαίρετε άνδρες Αθηναίοι, χαίρετε!
Κι’ ας ακουσθούν οι λόγοι μου οι ύστατοι
Χαίρω πολύ που βλέπω πως το ξέρετε
Πως είσθε μασκαράδες αυτοσύστατοι

Χαίρετε με τα έξυπνα κεφάλια σας!
Πού έπρεπε ένα μασκαρά να φέρετε
Διά να καταλάβετε τα χάλια σας
Και να του πήτε την αλήθεια: Χαίρετε!

Τόπο λοιπόν να παρή δρόμο η φιέστα
Γιατί έχουμε να πάμε κι’ απ’ αλλού
Και αύριο σας στέλνω εγώ τα ρέστα
Και το λογαριασμό… η Μιχαλού»!

Το ρεπορτάζ είναι του Α. Φούφα στην εφημερίδα «Ηχώ της Ελλάδος»

Θωμάς Σιταράς (Αθηναιογράφος)

πηγή: protothema.gr

Οι Αποκριές στην Ελλάδα: η ιστορία όλων των εθίμων

Γαϊτανάκι από αποκριάτικο γιορτασμό στην Πλάκα, σε εξώφυλλο του περιοδικού Εικόνες, τις απόκριες του 1957 - πηγή

Η ελληνική αποκριά έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα. Συνδέεται µε την λατρεία του ∆ιονύσου, θεού του κρασιού και των εορτασµών.

Η αγγλική λέξη «carnival» προέρχεται από το λατινικό «carnem levare» ή «carnis levamen», που σηµαίνει «διακοπή της βρώσης κρέατος». Στα ελληνικά χρησιµοποιείται η λέξη «αποκριά» και σηµαίνει ακριβώς το ίδιο. Αυτή η δηµοφιλής παράδοση προέρχεται από τις παγανιστικές τελετουργίες των αρχαίων Ελλήνων και τις γιορτές προς τιµή του ∆ιονύσου, θεού του κρασιού και της ευθυµίας. Οι άνθρωποι µεταµφιέζονταν σε σατύρους ή φορούσαν µάσκες και ξεχύνονταν στους δρόµους και στις γειτονιές συµπεριφερόµενοι «προκλητικά» µε τολµηρές φράσεις και πράξεις. Αυτό εξυπηρετούσε το σκοπό να επιτρέπεται να εκφράζονται ελεύθερα ερωτικές σκέψεις ενώ έκρυβαν την αληθινή τους ταυτότητα πίσω από τις µάσκες.

Αυτή η παράδοση τελικά εξαπλώθηκε και σε άλλα µέρη του κόσµου µέσω της Ρωµαϊκής Αυτοκρατορίας και την ανακάλυψη του Νέου Κόσµου. Όµως, οι παγανιστικές πρακτικές ήταν τόσο βαθιά ριζωµένες που δεν καταργήθηκαν τελείως. Αργότερα, όταν εµφανίστηκε ο χριστιανισµός, αν και οι άνθρωποι σταµάτησαν να λατρεύουν τους θεούς του Ολύµπου, οι συνήθειες των Ελλήνων να µεταµφιέζονται και να γιορτάζουν στους δρόµους παρέµειναν.

Μια φορά τον χρόνο, τα καρναβάλια συµβαίνουν σε πολλές πόλεις και χωριά της χώρας µας. Στην πραγµατικότητα, η αποκριά διαρκεί τρεις εβδοµάδες, και ξεκινάει 60 µέρες πριν το Πάσχα. Ονοµάζεται Τριώδιο. Η λέξη προέρχεται από το «τρεις ωδές» που σηµαίνει οι τρεις ύµνοι που συνηθίζουµε να λέµε στην εκκλησία. Ξεκινά την πρώτη Κυριακή, που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του «Τελώνη και Φαρισαίου». Την δεύτερη Κυριακή, στο Ευαγγέλιο του «Ασώτου Υιού». Η τρίτη είναι της «Απόκρεω « και η τελευταία Κυριακή της αποκριάς, κατά την οποία οι εορτασµοί και οι εκδηλώσεις φτάνουν στο απόγειο τους, είναι η «Τυρινή» (τυροφάγου). Το τέλος της αποκριάς είναι την αυγή της επόµενης µέρας: η πρώτη µέρα της Σαρακοστής, που ονοµάζεται Καθαρά ∆ευτέρα. Κατά την διάρκεια αυτών των ηµερών, γιορτές και εκδηλώσεις οργανώνονται παντού και οι άνθρωποι διασκεδάζουν πολύ, και κυρίως τα παιδιά. Οι ενήλικες και τα παιδιά µεταµφιέζονται µε αστεία κουστούµια, χορεύουν, τραγουδούν και παρακολουθούν παρελάσεις καρνάβαλων καθώς και άλλες δραστηριότητες, που οργανώνονται από τους δήµους όλων σχεδόν των πόλεων της Ελλάδας. Κατά την διάρκεια όλων αυτών έχουµε κάποια πολύ ιδιαίτερα έθιµα:

Ψυχοσάββατα
Πηγαίνοντας πίσω στους αρχαίους Έλληνες, αυτή ήταν µια εποχή γιορτής για την αναµονή της άνοιξης. Παραδόξως, αυτή η γιορτή περιελάµβανε τελετουργικά αφιερωµένα και στην «νέα ζωή» (το µπουµπούκιασµα των δέντρων, των κληµάτων, των λουλουδιών, κτλ.) και στις ψυχές των νεκρών που πίστευαν ότι ανέβαιναν στον «πάνω κόσµο» περίπου την 1η Μαρτίου. Με την ανατολή του χριστιανισµού η εκκλησία προσπάθησε να υποβιβάσει τις παγανιστικές τελετές και να τις αντικαταστήσει µε χριστιανικές πρακτικές. Για αυτό, κατά την διάρκεια αυτών των ηµερών βρίσκουµε την πρακτική ειδικών λειτουργιών και µνηµοσυνών στα τρία Ψυχοσάββατα όπου οι άνθρωποι πηγαίνουν βρασµένο σιτάρι (κόλλυβα) στην εκκλησία και τα µοιράζουν στο εκκλησίασµα µετά την λειτουργία στην µνήµη των αγαπηµένων τους. Αυτά τα Σάββατα είναι τα δύο Σάββατα πριν την «Κυριακή της Απόκρεω « και την «Κυριακή της Τυρινής» και το πρώτο Σάββατο µετά την Καθαρά ∆ευτέρα (η µέρα των Αγ. Θεοδώρων, µην ξεχάσετε αυτήν την µέρα! Υπάρχει ένα παλιό έθιµο στο οποίο µαντεύετε ποιόν θα παντρευτείτε. Βάζετε λίγο σιτάρι κάτω από το µαξιλάρι σας και προσεύχεστε στους Αγ. Θεοδώρους να σας αποκαλύψουν τον µελλοντικό σας σύζυγο στο όνειρό σας).

Τσικνοπέμπτη
Η Τσικνοπέµπτη είναι µια ετήσια τελετή, της οποίας η αρχή χάνεται µέσα στους αιώνες. Είναι η µέρα που τρώγεται κρέας. Η λέξη Τσικνοπέµπτη προέρχεται από τις λέξεις «τσίκνα» (η µυρωδιά του καµένου ψηµένου κρέατος) και «Πέµπτη», και γιορτάζεται την Πέµπτη που είναι 11 µέρες πριν την Καθαρά ∆ευτέρα. Είναι µια µέρα χαράς αλλά και προετοιµασίας για τους Ελληνορθόδοξους χριστιανούς, καθώς η 40-ήµερη περίοδος της Σαρακοστής πριν το Πάσχα πλησιάζει. Σε κάποια µέρη στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στην επαρχεία της Πελοποννήσου, την εβδοµάδα της Τσικνοπέµπτης, οι άνθρωποι σφάζουν τα γουρούνια τους και ετοιµάζουν νόστιµους µεζέδες: «πηχτή», «οµάτια», «τσιγαρίδες», λουκάνικα, κτλ.

Γαϊτανάκι
Το παλιό έθιµο µε το γαϊτανάκι γίνεται στην κεντρική πλατεία πολλών πόλεων. Είναι ένας χορός όπου οι χορευτές, που ντύνονται µε παραδοσιακές στολές, χορεύουν σε κύκλο κρατώντας πολύχρωµες κορδέλες που στερεώνονται στην κορυφή ενός µακριού κονταριού το οποίο βρίσκεται στην µέση του κύκλου. Καθώς χορεύουν, οι κορδέλες τυλίγονται γύρω από το κοντάρι και µετά ξετυλίγονται. Πιστέψτε µας! Είναι πολύ δύσκολο να το κάνει κάποιος σωστά!

Βλάχικος Γάμος
Είναι η αναπαράσταση του Γάµου της Βλάχας. Βλάχα είναι η γυναίκα που ζει στο χωριό και η κύρια ασχολία της είναι να είναι βοσκοπούλα. Στις µέρες µας, δύο άντρες υποκρίνονται το ευτυχές ζευγάρι. Η διαδικασία του γάµου ξεκινάει µε το ζευγάρι, συνοδευόµενο από «συγγενείς», να πηγαίνει στην κεντρική πλατεία της πόλης. Όλοι οι άνθρωποι συµµετέχουν και ντύνονται µε παραδοσιακές στολές. Μετά την άφιξη του ζευγαριού, συνοδευόµενο από παραδοσιακή µουσική που παίζεται από παραδοσιακά όργανα, η τελετή του γάµου γίνεται µε έναν «ιερέα» και έναν "κουµπάρο". Η γιορτή συνεχίζεται µε ζωντανή παραδοσιακή µουσική, τραγούδι, τοπικά εδέσµατα και κρασί.

Μπουρμπούλια
Τα Μπουρµπούλια είναι ένα από τα παλαιότερα (περίπου από το 1872) και τα πιο δηµοφιλή γεγονότα του Καρναβαλιού της πόλης της Πάτρας, όπου γίνεται η µεγαλύτερη παρέλαση καρνάβαλων στην Ελλάδα . Όλοι οι κάτοικοι της περιοχής, µαζί µε ανθρώπους από άλλες περιοχές της Ελλάδας ή και από το εξωτερικό, συµµετέχουν στην διασκέδαση. Τα παλιά χρόνια, οι γυναίκες δεν µπορούσαν να βγουν την νύχτα και να διασκεδάσουν στους εορτασµούς της αποκριάς. Τα µπουρµπούλια έδιναν στις γυναίκες την ευκαιρία να συµµετέχουν στον χορό της αποκριάς. Έπρεπε να φορούν µαύρα ντόµινο (ένα είδος µαύρου φορέµατος µε κουκούλα) καθώς και µία µάσκα, ενώ οι άντρες ήταν ακάλυπτοι και ντυµένοι φυσιολογικά. Με αυτόν τον τρόπο, οι γυναίκες δεν αναγνωρίζονταν, και έτσι είχαν την ευκαιρία να φλερτάρουν. Βέβαια, σήµερα τα πράγµατα έχουν αλλάξει, αλλά ο χορός των Μπουρµπούλιων διατηρεί την µαγεία του.

Μπούλες και Γιαννίσαροι
Κάθε πόλη της Ελλάδας έχει τα δικά της ιδιαίτερα έθιµα. Τις περισσότερες φορές είναι το ίδιο σενάριο και αλλάζει µόνο το όνοµα. Για παράδειγµα, µεταµφιεσµένοι άνθρωποι, έτσι ώστε να µην αναγνωρίζονται, γυρίζουν την πόλη πειράζοντας και προκαλώντας τους πάντες. Αυτή η παράδοση συµβαίνει στην Πάτρα µε τις «Μπούλες»: που είναι µεταµφιεσµένοι άνθρωποι που αντί για µάσκα µουτζουρώνουν τα πρόσωπά τους µε στάχτη. Ένα άλλο παράδειγµα µας έρχεται από την Νάουσα. Τις µέρες της αποκριάς, οι άνθρωποι των επαρχιακών πόλεων ξαναζούν το έθιµο που λέγεται «ΜΠΟΥΛΑΣ» και αυτό του «ΓΙΑΝΝΙΣΑΡΗ» – ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΣ. Υπάρχει µια παρέλαση µε παραδοσιακές και σατυρικές στολές. Η ιστορία της χορευτικής οµάδας πηγαίνει πίσω στο 1705. Αυτήν την χρονιά οι άνθρωποι της Νάουσας τιµούσαν την µνήµη των νεαρών συµπολιτών τους, οι οποίοι έπεσαν στον αγώνα κατά των Τούρκων. Εµφανίζονται στα καρναβάλια ντυµένοι µε τις φορεσιές των µαχητών της ελευθερίας, µε κέρινες µάσκες και θώρακες φτιαγµένους από χιλιάδες ασηµένια νοµίσµατα. Τα κουστούµια, η µουσική και οι χοροί είναι όλα αυθεντικά και έχουν παραδοθεί από γενιά σε γενιά χωρίς µοντέρνες επιρροές. Οι χορευτικοί θίασοι, συνοδευόµενοι από την µπάντα της πόλης, χορεύουν στους δρόµους και σε πολλές ταβέρνες, όπου και τους κερνάνε τοπικό κρασί, µήλα και άλλα εδέσµατα. Αυτές οι εκδηλώσεις ξεκινούν το πρωί και συνεχίζονται µέχρι αργά το βράδυ.

Αλμυροκουλούρα
Είστε ελεύθερες? Τι ωραία ευκαιρία να µάθετε ποιον θα παντρευτείτε. Την νύχτα πριν την «Κυριακή της Τυρινής», ανακατέψτε αλεύρι, αλάτι (πολύ αλάτι) και νερό και ψήστε το. Αυτό είναι η «αλµυροκουλούρα» που σηµαίνει πολύ αλµυρό ψωµί. Μετά φάτε το. Ναι, είναι πολύ αλµυρό αλλά στο όνειρό σας ο µελλοντικός σας σύζυγος θα σας φέρει νερό… Αν δεν δείτε καθόλου όνειρα, µην ανησυχείτε! Η ελληνική παράδοση θα σας δώσει πολλές ευκαιρίες να µάθετε ποιος θα είναι ο τυχερός (βλέπε ηµέρα των Αγ. Θεοδώρων) …

Κυριακή της Τυρινής
Άνθρωποι µε αστείες φορεσιές βγαίνουν στους δρόµους, συνοδευόµενοι από την µουσική της µπάντας του δήµου. Είναι η µέρα της Παρέλασης των Καρνάβαλων! Η παρέλαση δηµιουργείται από οµάδες µεταµφιεσµένων ανθρώπων, χορευτών και αρµάτων. Το θέµα κάθε άρµατος της παρέλασης είναι διαφορετικό και τα περισσότερα διακωµωδούν µε οµοιοκατάληκτες στροφές τις καταστάσεις και τα γεγονότα, παριστάνοντας τους πολιτικούς και την ζωή της ελληνικής κοινωνίας εν γένει καθώς και άλλα διεθνή γεγονότα. Αυτές οι σατυρικές στροφές και τα κουστούµια των συµµετεχόντων διασκεδάζουν πολύ τους θεατές.

Αργότερα το απόγευµα θα βρείτε τη τελευταία εκδήλωση που συµβαίνει. Οι άνθρωποι θα µαζευτούν στην κεντρική πλατεία για φαγητό. ποτό και χορό. Αυτό είναι και το τέλος της παρέλασης. Το τελευταίο γεγονός θα είναι το κάψιµο το Βασιλιά Καρνάβαλου σε µια µεγάλη φωτιά όπου όλοι θα χορεύουν γύρω της. Κάποιες φορές υπάρχουν απλές φωτιές που ονοµάζονται «φάνι», και οι άνθρωποι τραγουδούν σατυρικά τραγούδια και χορεύουν παραδοσιακούς χορούς. Τα τραγούδια συνήθως έχουν πολλά σεξουαλικά υπονοούµενα και µεταξύ των χορών υπάρχουν µερικοί µε θεατρικό χαρακτήρα, όπου µερικοί άντρες χορευτές υποδύονται τις γυναίκες. Η Παρέλαση των Καρνάβαλων γίνεται σε πολλές πόλεις, κωµοπόλεις και χωριά της Ελλάδας, και είναι πολύ θεαµατική. Κάποιες από τις µεγαλύτερες παρελάσεις γίνονται στην Αθήνα (καρναβάλι του Ρέντη), στην Ξάνθη, στην Πάτρα. Στην πραγµατικότητα, το καρναβάλι της Πάτρας είναι το πιο γνωστό στην Ελλάδα.

Το Καρναβάλι της Πάτρας
Το καρναβάλι της Πάτρας είναι η συνάντηση µεταξύ ενός µύθου µε την πραγµατικότητα, φαντασία και δηµιουργικότητα µέσα στους αιώνες. Είναι από τα πιο σπουδαία γεγονότα, όχι µόνο για την πόλη, αλλά και για ολόκληρη την χώρα. Η περίοδος της αποκριάς στην Πάτρα, ανεξάρτητα από την ηµεροµηνία έναρξης του Τριωδίου, ξεκινά την επόµενη µέρα από την γιορτή του Αγ. Αντωνίου, στις 18 Ιανουαρίου. Τα πιο σηµαντικά στοιχεία (αρχεία) από πρόσφατες έρευνες που αφορούν το καρναβάλι των Πατρών θα µας στείλουν πίσω στον 19ο αιώνα. Αλλά το σηµείο στροφής του καρναβαλιού που του δίνει την σηµερινή του µορφή αναφέρεται στο 1966, µε την εισαγωγή του παιχνιδιού «Κυνήγι του Θησαυρού». Το Κυνήγι του Θησαυρού, από το 1966 που πρωτοπαρουσιάστηκε, µέχρι σήµερα, µετέτρεψε τον ανώνυµο συµµετέχοντα σε κυρίαρχο πρόσωπο του καρναβαλιού. Το ταλέντο των χιλιάδων νέων ανθρώπων, που συµµετέχουν µε τις οµάδες τους κάθε χρόνο, ξεδιπλώνεται σε όλο του το µεγαλείο µέσω του καρναβαλιού της Πάτρας. Το «Κυνήγι του Θησαυρού» είναι µια σειρά ερωτήσεων, γρίφων και δραστηριοτήτων, που καταλήγει να είναι µια σπαζοκεφαλιά για τους «διαγωνιζόµενους». Τα µέλη των οµάδων παίρνουν µέρος στην παντοµίµα, µεικτό θέαµα, θέατρο, χορός, δηµιουργίες και κουίζ. Η φαντασία, το ταλέντο, η πολυπλοκότητα, το γέλιο, η ποικιλία και η ζωντάνια ενώνονται για να προσθέσουν κάτι ιδιαίτερο στο καρναβάλι της Πάτρας κάθε χρόνο.

Και µετά, έρχεται η Μεγάλη Παρέλαση. Αυτή είναι η µεγαλύτερη στιγµή του καρναβαλιού των Πατρών. Όλη η πόλη, συν περισσότεροι από 300.000 επισκέπτες κινούνται στους ρυθµούς που οι συµµετέχοντες (περισσότεροι από 30.000) επιβάλλουν, και τα άρµατα (εκατοντάδες από αυτά) µαζί µε τον Βασιλιά Καρνάβαλο σας οδηγούν σε µονοπάτια κεφιού και ελευθερίας από τις έννοιες. Αυτό που συµβαίνει στην Πάτρα, την τελευταία Κυριακή της αποκριάς, είναι η κορυφή µιας πυραµίδας, την οποία το καρναβάλι των Πατρών χτίζει κάθε χρόνο. Η παρέλαση ξεκινά µετά το µεσηµέρι µε µεγάλο κέφι, χορεύοντας, ενώ όσοι πήραν µέρος στο κυνήγι του θησαυρού γράφουν την δική τους ιστορία µε τον τρόπο τους στους δρόµους της πόλης.

Μετά το τέλος της µεγάλης παρέλασης, σε µια µοναδική βραδιά, ο Βασιλιάς Καρνάβαλος θα αποχαιρετίσει τους εραστές του είδους κλείνοντας ραντεβού για την επόµενη χρονιά. Είναι η στιγµή που ο βασιλιάς καρνάβαλος θα δοθεί στην πυρά και ο ουρανός της Πάτρας θα γεµίσει φως και χρώµα. Εν τω µεταξύ, η ζωντάνια του χορού δεν σταµατάει, καθώς οι χιλιάδες συµµετέχοντες θα συνεχίσουν να ζουν σε ξέφρενους ρυθµούς µέχρι το πρωί. Βοηθοί του καρναβαλιού των Πατρών είναι οµάδες, σύλλογοι και χορηγοί. Η επιτροπή Καρναβαλιού, ο όµιλος των ανθρώπων που µοιράζουν σοκολάτες, το πλήρωµα των κυνηγών του θησαυρού και πολλοί άλλοι µε γνήσιο πνεύµα καρναβαλιού, παίζουν θεατρικές τους παραστάσεις, θέατρο δρόµου και κουίζ.

Καθαρά Δευτέρα
Τελικά, το «Τριώδιο» τελειώνει. Είναι η πρώτη µέρα της Σαρακοστής, είναι Καθαρά ∆ευτέρα. Οι άνθρωποι µαζεύονται για τους τελευταίους εορτασµούς. Ζωντανή παραδοσιακή µουσική, τραγούδι, χορός, θαλασσινά, ούζο, κρασί, και όλοι είναι καλεσµένοι στην γιορτή. Το παραδοσιακό ψωµί «λαγάνα» είναι διαθέσιµο αυτήν την µέρα στους φούρνους. ∆εν επιτρέπεται να φαγωθεί κρέας ή ελαιόλαδο, αλλά αυτό δεν εµποδίζει κανέναν από το να διασκεδάσει. Οι άνθρωποι συνήθως πάνε στην εξοχή αυτήν την µέρα. Και το πιο φαντασµαγορικό έθιµο είναι το πέταγµα των χαρταετών. Ο ουρανός γεµίζει από πολύχρωµους χαρταετούς, που πετάνε σαν πουλιά και καλωσορίζουν την άνοιξη… Στην Αθήνα, µαζεύονται στις κορυφές των λόφων της πόλης (Φιλοπάππου, Στρέφη, Λυκαβηττός) όπου και πετούν τους χαρταετούς και υπάρχει ζωντανή µουσική, παραδοσιακή και µοντέρνα, µε δηµοφιλής τραγουδιστές, και όλοι χορεύουν!

Έθιμα Διατροφής
«Η Κυριακή της Απόκρεω» είναι η τελευταία µέρα που µπορούµε να φάµε κόκκινο κρέας. Η εβδοµάδα µεταξύ της «Κυριακής της Απόκρεω» και της «Κυριακής της Τυρινής « είναι οι µέρες που τρώµε ψάρι, τυρί, γάλα και αυγά. Ακόµη και κάποια παραδοσιακά σατυρικά τραγούδια µεταφέρουν το θέµα του αποχαιρετισµού του «Τυριού» (Τύρος) και του καλωσορίσµατος του «Κρεµµυδιού» και του «Πράσου». (Όλα αυτά, φυσικά, σε αναφορά µε την επερχόµενη νηστεία όπου τα «ταπεινά» λαχανικά θα γίνουν το κύριο πιάτο).

Στην κεντρική Πελοπόννησο, στην περιοχή της Αρκαδίας, υπάρχει η παράδοση να τρώγεται το «τυροζούµι», ένα υδαρές βραστό µε άγρια χόρτα σερβιρισµένο µε κοµµάτια τυριού µυζήθρα. Αυτό σερβίρεται ως πρώτο πιάτο και όλοι όσοι κάθονται στο τραπέζι το τρώνε αφού πρώτα σηκώσουν το τραπέζι µε τα χέρια τρεις φορές. Μετά από αυτό, το κυρίως πιάτο είναι µακαρόνια πασπαλισµένα µε πολύ τυρί. Κατά την διάρκεια του απογεύµατος, τα ανύπαντρα νεαρά άτοµα θα «κλέψουν» ένα κοµµάτι µακαρόνι και θα το βάλουν κάτω από το µαξιλάρι τους. Έτσι αυτήν τη νύχτα θα δουν στο όνειρο τους ποιον θα παντρευτούν.

Οι κοινότητες των Βλάχων των ορεινών περιοχών της κεντρικής Ελλάδας φτιάχνουν παραδοσιακές «γαλατόπιτες», τυρόπιτες ή πίτες µε «τραχανά» (ένα σπιτικό ζυµαρικό από αλεύρι ή σιµιγδάλι), όλα φυσικά φτιαγµένα µε σπιτικό φύλλο. Στο νησί της Καρπάθου κατά την παράδοση όλοι καλούνται στο σπίτι του δηµάρχου, όπου υπάρχει ένας µεγάλος µπουφές µε ψάρι και γαλακτοκοµικά προϊόντα. Ειδικά γλυκά φτιαγµένα µε µυζήθρα σερβίρονται επίσης, καθώς και πουτίγκα ρυζιού και ένα ειδικό ποτό που ονοµάζεται «σιτάκα» καρυκευµένο µε βούτυρο και µέλι.

Μια ενδιαφέρουσα παράδοση µας έρχεται από τα νησιά της Μήλου και της Κέας, όπου τα υπολείµµατα του φαγητού από την γιορτή της Τυροφάγου µένουν στο τραπέζι µέχρι το επόµενο πρωί, για την περίπτωση που «το φάντασµα του σπιτιού» πεινάσει την νύχτα.

Ένα άλλο έθιµο της Τυροφάγου που αξίζει να αναφερθεί είναι να τελειώνει το βραδινό γεύµα µε αυγά. Τα αυγά µπορεί να είναι βρασµένα ή ψηµένα στο τζάκι. Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, τα µέλη της οικογένειας βάζουν τα αυγά τους κοντά στην θράκα του τζακιού για να ψηθούν και περιµένουν να δουν ποιανού το αυγό θα «ιδρώσει» πρώτο. Αυτό είναι ένα σηµάδι ότι αυτός ή αυτή θα έχουν µια καλή χρονιά. Αλλά ο συµβολισµός πίσω από αυτήν την παράδοση είναι ότι ένας «σφραγίζει» το στόµα του µε ένα αυγό όπως θα ανοίξει το στόµα του µε ένα αυγό το Πάσχα. Αυτό αναφέρεται στο έθιµο του τσουγκρίσµατος των κόκκινων βαµµένων αυγών µεταξύ µας, µετά την λειτουργία της Ανάστασης και επαναλαµβάνοντας την φράση «Χριστός Ανέστη» µέχρι όλων τα αυγά να σπάσουν. Το αυγό µετά καταναλώνεται και συνήθως είναι το πρώτο πράγµα που τρώµε µετά τα µεσάνυχτα της Πασχαλινής λειτουργίας. Υπάρχει και ένα άλλο παλιό έθιµο στην Καστοριά που ονοµάζεται «χασκαρις»: ένα αυγό δένεται στο άκρο µιας «κλωστής» και περνάει γρήγορα από στόµα σε στόµα. Το άτοµο που καταφέρνει να το πιάσει είναι ο νικητής.

Η Καθαρά ∆ευτέρα έχει τα δικά της έθιµα. Οι Έλληνες συνήθως τρώνε συγκεκριµένα είδη θαλασσινών (χταπόδι, καλαµάρια, γαρίδες και µύδια), µια ποικιλία τουρσί λαχανικών (ειδικά µικρές πράσινες πιπεριές, καρότα και κουνουπίδι), ελιές και ορεκτικά φτιαγµένα για την µοναδική λαγάνα. Τα ορεκτικά είναι νηστίσιµα, όπως ταραµοσαλάτα (φτιαγµένη από αυγά ψαριού).

Έτσι… οι Απόκριες τελειώνουν…… και αρχίζει η Σαρακοστή και έχουµε 40 ηµέρες για το Πάσχα… Μην ξεχνάτε! ∆εν πρέπει µα πλύνετε το κεφάλι σας την εβδοµάδα µεταξύ της «Κυριακής της Απόκρεω» και της «Κυριακής της Τυρινής»! Είναι η εβδοµάδα του τυριού και τα µαλλιά σας θα γίνουν άσπρα σαν το τυρί!

πηγή: onlarissa.gr

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

Από το 1987 δυο αδέρφια ανταλλάσσουν την ίδια ευχητήρια κάρτα


Εδώ και 27 χρόνια, δυο αδέρφια στέλνει ο ένας στον άλλο την ίδια ευχετήρια κάρτα στα γενέθλια τους, γράφοντας όπου μπορούν και γεμίζοντας οποιοδήποτε κενό μπορούν. Κάποιες φορές στέλνουν την κάρτα πιο νωρίς, άλλες πιο αργά και κάποιες άλλες το ξεχνάν. Αλλά η παράδοση συνεχίζεται. Μαζί με την κάρτα στέλνουν συνεχώς ο ένας στον άλλο και το ίδιο δολάριο. Την κάρτα ανέβασε πρόσφατα ο γιος ενός από τα αδέρφια στο reddit.

Στα σχόλια, ο γιος αναφέρει κάποιες λεπτομέρειες, όπως μερικές φορές παραδίδει ο ένας στον άλλο την κάρτα προσωπικά κάνοντας μεγάλα ταξίδια ή όταν σε κάποια σημεία υπάρχουν σβησμένα γυναικεία ονόματα αυτές είναι πρώην σύζυγοι...

Βρέθηκε χαμένη ιστορία του Σέρλοκ Χολμς


Έτσι λέει τουλάχιστον η The Telegraph...

Το 1902, μια πλημμύρα κατέστρεψε μια ξύλινη γέφυρα στην μικρή πόλη Selkirk της Σκωτίας. Οι κάτοικοι προσπάθησαν συγκεντρώσουν χρήματα για να φτιάξουν μια νέα. Μια πρόταση ήταν να τυπώσουν και να πουλήσουν μια συλλογή από μικρές ιστορίες με τίτλο The Book o’ the Brig. Ο σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, ο συγγραφέας του Σέρλοκ Χόλμς, επισκέφτηκε την πόλη και έδωσε και αυτός μια ιστορία με τίτλο "Sherlock Holmes: Discovering the Border Burghs and, by deduction, the Brig Bazaar".


Η συγκέντρωση χρημάτων πέτυχε και μια νέα γέφυρα κατασκευάστηκε. Βοήθησε σε αυτό και η ιστορία του Ντόιλ, η οποία δεν εκδόθηκε ποτέ σε κάποια άλλη συλλογή. Πριν από 50 χρόνια περίπου, ο ιστορικός Walter Elliot έλαβε ένα αντίγραφο του The Book o’ the Brig και το έβαλε στη σοφίτα του όπου ξεχάστηκε.

Μόλις πρόσφατα ο Elliot βρήκε το βιβλίο και μαζί και την ιστορία.

Διαβάστε όλη την ιστορία εδώ.

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Καρναβάλι σε όλο τον κόσμο

Οι καρναβαλικές εκδηλώσεις κοντεύουν στο τέλος τους σε όλο τον κόσμο. Οι προ-Σαρακοστιανές εκδηλώσεις, ένα μείγμα από ειδωλολατρικές και θρησκευτικές παραδόσεις, αποχαιρετούν το χειμώνα και καλωσορίζουν την άνοιξη. Δείτε εικόνες από καρναβάλια από όλο τον κόσμο.


Η παραδοσιακή Κολομπίνα κατεβαίνει από το καμπαναριό του Αγίου Μάρκου κατά τη διάρκεια του Βενετσιάνικου Καρναβαλιού, στις 8 Φεβρουαρίου


Πορτ-οφ-Σπέιν, Τρινιντάντ και Τομπάγκο, 13 Φεβρουαρίου


Καρναβαλιστές ετοιμάζονται για πορτοκαλοπόλεμο στην ετήσια μάχη στην πόλη Ivrea της Ιταλίας στις 15 Φεβρουαρίου


Χορευτές παρουσιάζουν το παραδοσιακό "Diablada", ή Χορό των Διαβόλων, κατά τη διάρκεια του καρναβαλιού στην πόλη Ορούρο της Βολιβίας στις 14 Φεβρουαρίου. Το Καρναβάλι του Ορούρο, μια θρησκευτική γιορτή που χρονολογούνται από περισσότερο από 2000 χρόνια πριν, είναι ένα μείγμα παγανιστικής και καθολικής πρακτικής και ένα από τα αριστουργήματα της Προφορικής και Άυλης Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας της UNESCO


Μια καρναβαλίστρια στην πορτογαλική πόλη Lazarim ντυμένη με παραδοσιακή φορεσιά, κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού, στις 14 Φεβρουαρίου. Κατά τη διάρκεια των εορτασμών, οι κάτοικοι του Lazarim φορούν ειδικές ξύλινες μάσκες από σκλήθρα από ντόπιους ξυλουργούς


Ένας άνδρας με το πρόσωπό του καλυμμένο με μια "Mascarita" (μάσκα) στην ισπανική πόλη Luzon στις 14 Φεβρουαρίου. Κάθε χρόνο, η Λουζόν φιλοξενεί ένα από τα λιγότερο γνωστά καρναβάλια ονόματι "La Fiesta de los Diablos y Mascaritas" (Φεστιβάλ των Διαβόλων και των Μασκών). Η εκδήλωση πιστεύεται ότι προέρχεται από τους Κέλτες, αν και η πρώτη γραπτή αναφορά του Καρναβαλιού της Λουζόν είναι τον 14ο αιώνα


Χορευτές της σχολής Vila Isabel στο σαμποδρόμιο του Ρίο στις 16 Φεβρουαρίου


Χορεύτρια της σχολής Gavioes da Fiel


Χορεύτρια της σχολής Mancha Verde Samba


Καρναβαλιστής της σχολής Im perioo da Casa Verde


Καρναβαλιστές της σχολής Viradouro


Καρναβαλιστής της σχολής Mocidade


Χορεύτρια της σχολής Grande Rio


Χορεύτρια της σχολής Gavioes da Fiel


Καραναβαλιστές της σχολής Imperio da Casa Verde


από: 1-8 , 9-15

Διαδικτυακά ψέματα που δεν πρόκειται (μάλλον) ποτέ να σταματήσουν



Δεν είναι δύσκολο να κάνει κάποιος μια διαδικτυακή φάρσα - μύθος - meme να γίνει viral. Θα πρέπει να είναι τόσο αξιόπιστη ώστε να είναι δυνατή, συνήθως σε συνδυασμό με κάποιο "Δείτε...!", "Αποκάλυψη!" κλπ Δείτε μερικές δημοφιλείς αναλήθειες που έχουν παραπλανήσει χιλιάδες.

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

Οι ιστορίες των λογότυπων 8 κινηματογραφικών στούντιο

Μόλις αρχίσει οποιαδήποτε ταινία, αν και δεν είναι γενικός κανόνας, εμφανίζεται το λογότυπο του στούντιο που την γύρισε. Δείτε την ιστορία μερικών απ' αυτά. Με κλικ στον τίτλο μπορείτε να δείτε όλα τα λογότυπα της κάθε εταιρίας.

MGM


Το λιοντάρι της Goldwyn Picture Corporation ήταν σχέδιο του Howard Dietz το 1917 και βασίστηκε στη μασκότ του πανεπιστημίου της Κολούμπια στο οποίο σπούδασε. Όταν η Goldwyn Pictures συγχωνεύτηκε με την Metro Pictures Corporation και την Louis B. Mayer Pictures το 1924, το στούντιο κράτησε το λογότυπο με τη νέα επωνυμία, Metro-Goldwyn-Mayer Pictures ή απλά MGM.

Επτά λιοντάρια έχουν χρησιμοποιηθεί για το λογότυπο. Ο Slats ήταν κατά τη διάρκεια του βωβού κινηματογράφου. Ο πρώτος βρυχηθμός που ακούστηκε ήταν του Jackie το 1928. Ο Telly και ο Coffee χρησιμοποιήθηκαν πολύ λίγο. Ο Tanner χρησιμοποιήθηκε στην Χρυσή Εποχή του Χόλιγουντ. Ο George χρησιμοποιήθηκε από το 1956 μέχρι το 1958. Σήμερα χρησιμοποιείται ο Leo.

Πάνω από το κεφάλι του λιονταριού υπάρχει η φράση "Ars Gratia Artis", που στα λατινικά σημαίνει "Η Τέχνη για την Τέχνη".


Universal Pictures


Αν και το λογότυπο της Universal Pictures έχει αλλάξει πολύ, πάντα είχε μια υδρόγειο σαν κεντρικό χαρακτηριστικό. Η πρώτη έκδοση του λογότυπου εμφανίστηκε στην ταινία του βωβού κινηματογράφου "By the Sun's Rays" και γύρω από τη Γη υπήρχαν δακτίλιοι σαν του Κρόνου με το τίτλο "Universal Films—The Trans-Atlantic Film Co." το 1914.

Το λογότυπο άλλαξε σημαντικά στα '20 και '30. Ένα αεροπλάνο, που γυρνούσε γύρω από τη Γη, άφηνε πίσω του καπνό που μετατρέπονταν στο όνομα του στούντιο. Στα τέλη του '30 με αρχές του '40, προστέθηκαν λαμπερά αστέρια στη στροβιλιζόμενη Γη, ενώ στα '60, σε μια έγχρωμη έκδοση του λογότυπου προστέθηκαν ημιδιαφανή δακτύλιοι.

Το 1997, ο συνθέτης Jerry Goldsmith συνέθεσε τα σαλπίσματα για το λογότυπο. Το νέο λογότυπο εμφανίστηκε πρώτη φορά στην ταινία The Lost World: Jurassic Park, στο οποίο η Γη εμφανιζόταν την ανατολή. Το λογότυπο καθώς και τα σαλπίσματα ενημερώθηκαν για τα 100 χρόνια του στούντιο το 2012. Σήμερα στο λογότυπο, η υδρόγειος γυρίζει στο ηλιοβασίλεμα.


DreamWorks


Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο Τζέφρι Κάτζενμπεργκ και ο Ντέιβιντ Γκέφεν ίδρυσαν τα DreamWorks Studios το 1994. Ο Σπίλμπεργκ ήθελε ένα λογότυπο που να θυμίζει τη Χρυσή Εποχή του Χόλιγουντ και φαντάστηκε έναν άνδρα να ψαρεύει από το φεγγάρι. Είπε την ιδέα του στον καλλιτέχνη Robert Hunt, ο οποίος του πρότεινε αντί για άνδρα να βάλουν ένα αγόρι. Ο Σπίλμπεργκ συμφώνησε και ο Χαντ χρησιμοποίησε τον γιο του ως μοντέλο. Προστέθηκαν τα αρχικά SKG, από τα επίθετα των ιδρυτών (Spielberg, Katzenberg, Geffen), ενώ τα σαλπίσματα είναι του συνθέτη John Williams.


Warner Bros.


Η Warner Brothers Pictures ιδρύθηκε από τους Πολωνούς μετανάστες αδερφούς Albert, Harry, Sam και Jack Warner (το πατρικός τους ήταν Wonskolaser) το 1923, πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους φιλμ, My Four Years in Germany. Το πρώτο λογότυπο δεν είχε καμία σχέση με την ασπίδα που ξέρουμε σήμερα. Στην κορυφή ήταν μια εικόνα του κτιρίου του στούντιο στο Burbank της Καλιφόρνια. Στο κάτω μέρος ήταν τα αρχικά WB.

Το 1929, για να δείξουν ότι οι ταινίες τους έχουν ήχο, η Warner Bros. μοιράστηκε το λογότυπο με την Vitaphone. Το 1934 μια ασπίδα που αιωρούνταν στον ουρανό με τα αρχικά WB έκανε την εμφάνιση της. Ο Jack Warner πούλησε τον έλεγχο της Warner Bros στην Seven Arts, Inc., και το στούντιο μετονομάστηκε σε Warner Bros.-Seven Arts το 1967. Το λογότυπο άλλαξε για λίγο. Τα αρχικά έγιναν W7 μέσα στην ασπίδα.

Μεταξύ του 1972 και του 1984, το στούντιο χρησιμοποίησε ένα τυποποιημένο λογότυπο, με ένα κόκκινο ή άσπρο W μέσα σε μαύρο κύκλο, δημιουργία του θρυλικού γραφίστα Saul Bass (σήμερα είναι το λογότυπο της Warner Music Group.) Σήμερα, η Warner Bros. χρησιμοποιεί μια εικόνα του στούντιο στο Burbank με τη μελωδία του "As Time Goes By" από την ταινία Casablanca.


Columbia Pictures


Το λογότυπο της Columbia Pictures έχει αλλάξει πολλές φορές από την ίδρυση του στούντιο το 1924. Στην αρχική εκδοχή του εμφανιζόταν μια Ρωμαία που κρατούσε μια ασπίδα στο αριστερό της χέρι και ένα δεμάτι με σιτάρια στο δεξί. Το 1928, η Ρωμαία αντικαταστάθηκε από μια γυναίκα ντυμένη με την αμερικανική σημαία που κρατούσε δάδα. Πιστεύεται ότι μοντέλο ήταν η Evelyn Venable, η ηθοποιός που θα αργότερα θα ήταν η φωνή της Μπλε Νεράιδας στον Πινόκιο του Ντίσνεϊ. Στα τέλη της δεκαετίας του '30, η γυναίκα, η Torch Lady όπως ονομαζόταν, τοποθετήθηκε σε ένα βάθρο και η αμερικανική σημαία αντικαταστάθηκε με ένα απλό μπλε φόρεμα. Στη δεκαετία του '80, το σώμα της γυναίκας αλλάχτηκε για να μοιάζει με τις καμπύλες ενός μπουκαλιού Coca-Cola, μιας και η εταιρεία αγόρασε το κινηματογραφικό στούντιο το 1982.

Το 1992, η Columbia Pictures ανέθεσε στον καλλιτέχνη Michael J. Deas να επανασχεδιαστεί το λογότυπό της. Προσέλαβε την γραφίστρια Jenny Joseph ως μοντέλο και δημιούργησε μια ελαιογραφία κατά τη διάρκεια ενός μεσημεριανού διαλείμματος της.

Το αρχικό σχέδιο του Deas ενισχύθηκε και αλλάχτηκε όλα αυτά τα χρόνια, αλλά εξακολουθεί να είναι παρόμοιο με το λογότυπο της Columbia Pictures που γνωρίζουμε σήμερα.


Twentieth Century Fox


Ο καλλιτέχνης και ειδικός στα ειδικά εφέ Emil Kosa, Jr. (ο ίδιος που ζωγράφισε τα απομεινάρια του Αγάλματος της Ελευθερίας στο αρχικό Planet of the Apes το 1968) σχεδίασε το Art Deco λογότυπο για την 20th Century Fox όταν το 1935 ενώθηκαν η Fox Film Corporation και η Twentieth Century Pictures. Ο Alfred Newman, ο μουσικός διευθυντής της United Artists τότε, συνέθεσε τα σαλπίσματα το 1933, δυο χρόνια πριν την ένωση. Αργότερα και ο ίδιος πήγε στην Twentieth Century Fox.


Walt Disney Pictures


Η Walt Disney Pictures δεν είχε κάποιο στάνταρ λογότυπο μέχρι το 1985. Αντ' αυτού, είχε διάφορους τρόπους γραφής των λέξεων "Walt Disney Presents". Στα τέλη του '70 και στις αρχές του '80, το στούντιο είχε έναν Μίκυ από νέον στην αρχή των ταινιών.

Το "Μαγικό Κάστρο", το άσπρο κάστρο που εμφανίζεται μέσα από ένα μπλε φόντο με διάφορες εκδοχές του "When You Wish Upon a Star" από τον Πινόκιο, εμφανίστηκε το 1985. Το 2006 εμφανίστηκε μια πολύ λεπτομερής εκδοχή του κάστρου και του φόντου. Το ανανεωμένο λογότυπο είχε την φράση "When You Wish Upon a Star" (Όταν εύχεσαι σε ένα αστέρι), αλλά προστέθηκε ένα τρένο, κυματιστές σημαίες, πυροτεχνήματα και η Tinkerbell που δημιουργεί ένα πανό γύρω από το κάστρο της Σταχτοπούτας.


Paramount Pictures


Οι Αδόλφος Ζουκόρ, Τζέσε Λουίς Λάσκι και Γουίλιαμ Χόντκισον ίδρυσαν την Paramount Pictures (αρχικά ονομαζόταν Famous Players Film Company) το 1912. Το λογότυπο της, που πλέον είναι γνωστό ως "Majestic Mountain" (το μεγαλοπρεπές βουνό) είναι το παλαιότερο λογότυπο στο Χόλιγουντ. Ο μύθος λέει ότι το βουνό είναι από ένα σκίτσο του Χόντκισον της οροσειράς Ben Lomond στην πατρίδα του τη Γιούτα, ενώ ήταν σε συνάντηση με τον Ζουκόρ. Το αρχικό λογότυπο είχε 24 αστέρια γύρω από το βουνό. Τα αστέρια εκπροσωπούσαν τους 24 αστέρες του κινηματογράφου που είχαν συμβόλαιο με την Paramount Pictures εκείνη την εποχή. Σήμερα, υπάρχουν 22 αστέρια στο λογότυπο. Ο Michael Giacchino συνέθεσε τα σαλπίσματα για την 100η επέτειο του στούντιο το 2012.