Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Όταν ο Alice Cooper συναντήθηκε με τον Νταλί


Το 1973 ο Alice Cooper επισκέφτηκε τη Νέα Υόρκη προσκεκλημένος του Σαλβαντόρ Νταλί. Ο καλλιτέχνης ήθελε να φτιάξει κάτι βασισμένο στον τραγουδιστή. Αυτό το κάτι ήταν ένα ολόγραμμα με τίτλο "First Cylindric Chromo-Hologram Portrait of Alice Cooper’s Brain" (Το πρώτο κυλινδρικό έγχρωμο ολόγραμμα του μυαλού του Alice Cooper). Ο Νταλί έδωσε έπειτα ένα γλυπτό, από πλαστικό ή κάτι τέτοιο, του μυαλού του στον Cooper, με ένα σοκολατένιο εκλέρ να διατρέχει το μέσο του μυαλού και μυρμήγκια παντού. Ο ζωγράφος είπε ότι αυτή ήταν η εκδοχή του Νταλί για το μυαλό του Alice Cooper και ο τραγουδιστής του απάντησε ότι δεν περίμενε ότι θα έπαιρνε κάτι τέτοιο.








από: vintage everyday

Πως να φτιάξετε 38 διαφορετικά είδη καφέ


Σηκώνεσαι το πρωί, θες ένα καφέ να ανοίξει το μάτι και βαρέθηκες να πίνεις συνέχεια ελληνικό, φραπέ ή νες, καπουτσίνο κλπ. Δες έχεις παρά να δεις το infographic που ακολουθεί. Δείχνει ακριβώς πως μπορεί κανείς να παρασκευάσει κάποιον καφέ. Διαθέτει μέχρι και καφέδες που μπορεί να μην έχετε ακούσει ποτέ.

Το infographic είναι δημιουργία της Follygraph και δείχνει την ακριβή ποσότητα των συστατικών καθώς και το είδος και το μέγεθος του ποτηριού που πρέπει να σερβιριστεί ο κάθε καφές.

Κλικ στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγαλύτερη ανάλυση.

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Ο πρώτος διεθνής διαγωνισμός σαΐτας και ένα βιβλίο με οδηγίες για την κατασκευή τους


Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 το περιοδικό Scientific American άρχισε να αναζητά τρόπους να αυξήσει την κυκλοφορία του και να επεκτείνει τους διαφημιζόμενους του. Γι' αυτό και προσέλαβε έναν ειδικό, τον Howard Luck Gossage.

Δείτε ακόμη:
Η μεγαλύτερη σαΐτα που κατασκευάστηκε ποτέ!
Αερομαχία με ... σαΐτες

Ο Gossage, ο οποίος άνοιξε ένα μικρό γραφείο σε έναν ανακαινισμένο πυροσβεστικό σταθμό στο Σαν Φρανσίσκο, έγινε γνωστός από διαφημίσεις με αστείες εκφράσεις και ασυνήθιστους διαγωνισμούς και προσφορές (το 1950 έδωσε σαν δώρο ένα καγκουρό ως μέρος μιας διαφήμισης της Qantas, ενώ σε άλλους διαγωνισμούς έδωσε σαν δώρα ακόμα ένα καγκουρό, πολλά λούτρινα κοάλα, 98 μπούμερανγκ και 7500 καρτ ποστάλ που εξηγούσαν γιατί η λέξη "Qantas" δεν γράφεται με "u".). Αποφάσισε να στοχεύσει στις αεροπορικές εταιρείες ως πιθανούς διαφημιστές για το περιοδικό και δημιούργησε τον "1ο Διεθνή Διαγωνισμό Σαΐτας" (1st International Paper Airplane Contest).

Ο καιρός που έκανε κάτι τέτοιο ο Gossage δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερος. Η Boeing δούλευε πάνω στις υπερηχητικές πτήσεις ενώ και οι Γάλλοι, οι Βρετανοί και οι Ρώσοι είχαν ανακοινώσει παρόμοια project (Το project της Boeing ακυρώθηκε το 1971 λόγω αυξημένων εξόδων και περιβαλλοντολογικών ανησυχιών, ενώ το Βρετανο-γαλλικό project εξελίχθηκε στο γνωστό Concorde και το ρώσικο έγινε το TU-144). Τα υπερηχητικά ταξίδια είχαν γίνει συχνά θέματα στις ειδήσεις. Τον Δεκέμβριο του 1966 έβαλε διαφημίσεις στην εφημερίδα New York Times, το περιοδικό New Yorker και το Travel Weekly και μέσα σε έξι εβδομάδες έλαβε σχεδόν 12.000 συμμετοχές από 28 χώρες. Ο διαγωνισμός είχε ξεπεράσει τη διαφήμιση και είχε γίνει είδηση.

Η τελική φάση έγινε στην αίθουσα στο Hall of Science στο Queens της Νέας Υόρκης στις 21 Φεβρουαρίου του 1967. Καλύφτηκε από όλα τα σημαντικά ειδησεογραφικά πρακτορεία καθώς και τα τρία τηλεοπτικά δίκτυα της εποχής. Πέντε μήνες αργότερα, τα αποτελέσματα συγκεντρώθηκαν στο The Great International Paper Airplane Book.




Το βιβλίο, γραμμένο από τον Gossage, με κειμενογράφο τον Jerry Mander και καλλιτεχνικό διευθυντή τον George Dippel, περιγράφηκε ως "η επιτομή της θεωρίας και της πρακτικής". Το πιο σημαντικό από τα κεφάλαια του βιβλίου ήταν ένα "ειδικό κεφάλαιο" που περιλάμβανε 20 από τις σαΐτες -συμπεριλαμβανομένων όλων των νικητών- και με οδηγίες για να τις φτιάξει κάποιος μόνος του.

Η καμπάνια του Gossage δεν απέφερε διαφημιστές στο Scientific American αλλά το βιβλίο θεωρείται κλασικό και ακόμα και σήμερα τυπώνεται.

από: codex99

Ένα παράξενο αεροπλάνο που πετούσε με κυλίνδρους αντί για φτερά


Το Flettner Airplane παρουσιάστηκε στα 1930. Αντί για φτερά, πετούσε με κυλίνδρους προσαρμοσμένους και στις δυο πλευρές του σκάφους και οι οποίοι περιστρέφονταν.

Ο Anton Flettner ήταν ένας Γερμανός μηχανικός που δεν κατανοούσε γιατί χρειαζόμασταν φτερά για να πετάξουμε ή πανιά για να πλεύσουμε. Τελικά ο Flettner έπαιξε μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη του ελικοπτέρου, αλλά πρώτα έπρεπε να αποβάλλει μερικές παραξενιές που είχε ο ίδιος. Στα 1920, εφηύρε το "rotor ship". Αυτό το πλοίο, αντί για πανιά διέθετε στροφεία που περιστρέφονταν και χρησιμοποιούσαν την παραγόμενη ανακατεύθυνση του αέρα για να μετακινήσουν το σκάφος. Ένα τέτοιο πλοίο, ονόματι Μπάντεν Μπάντεν, διέσχισε τον Ατλαντικό Ωκεανό το 1926.


Ο Flettner δεν ικανοποιήθηκε με το τοποθετήσει στροφεία στη θάλασσα. Ήθελε να τα βάλει και στον αέρα. Εμπνευσμένος από το πλοίο του, σχεδίασε ένα αεροπλάνο με βάση την ίδια αρχή. Το αεροπλάνο είχε το ίδιο σχήμα με οποιοδήποτε άλλο αεροπλάνο αλλά διέθετε δύο περιστρεφόμενους κυλίνδρους -οι επονομαζόμενοι ρότορες Flettner- που συνδέονταν στις πλευρές του σώματος, περίπου, εκεί που έπρεπε να υπάρχουν φτερά. Το αεροπλάνο απογειωνόταν σαν ένα κανονικό αεροπλάνο.

Το αεροπλάνο του Flettner δεν έπιασε στις αερομεταφορές, αλλά οι λάτρεις του αερομοντελισμού εξακολουθούν να κατασκευάζουν μικρά αεροσκάφη βασισμένα σε αυτό του Flettner.

Περισσότερες πληροφορίες για το πως πετούσε το αεροπλάνο του Flettner εδώ (αγγλικά).

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

10 από τα πιο απομακρυσμένα μέρη του πλανήτη που κατοικούνται!

Σε μια εποχή που πολλοί από εμάς θεωρούμε την πρόσβαση στο internet, το σήμα στο κινητό μας και την τηλεόραση δεδομένα, είναι εύκολο να ξεχάσουμε ότι υπάρχουν ακόμα μερικές απομακρυσμένες γωνιές στον πλανήτη μας όπου οι άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν περιορισμένες ανέσεις, όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό. Για μερικούς, τα προβλήματα της καθημερινής ζωής είναι πιο στενά συνδεδεμένα με την επιβίωση παρά με τις ανέσεις.

10. Kake, Αλάσκα


Πρόκειται για μια μικρή κοινότητα περίπου 550 χλμ από το Τζούνο, την πρωτεύουσα της πολιτείας. Μπορεί να μην ακούγεται πολύ, αλλά στην άγρια φύση της Αλάσκας, ο μόνος τρόπος για να φτάσει κάποιος στο Kake είναι αεροπορικώς ή ακτοπλοϊκώς. Εκεί ζουν κάτι περισσότερο από 650 Τλίνγκιτ. Δύο δρομολόγια συνδέουν κάθε εβδομάδα το Kake με την ηπειρωτική χώρα. Ένα με κατεύθυνση το βορρά και ένα το νότο. Δεν υπάρχει καν κτίριο για τον σταθμού του πορθμείου. Απλά ένα υπόστεγο στα σημεία φόρτωσης.


9. Νησί Πιτκαίρν, Νότιος Ειρηνικός

Το μικρό νησί στο Νότιο Ειρηνικό αποτελεί κατοικία για περίπου 50 ανθρώπους. Το νησί είναι προσβάσιμο μόνο από τη θάλασσα και ένα πλοίο ανεφοδιασμού το επισκέπτεται μία φορά κάθε τρεις μήνες περίπου. Μέχρι το 2002, η μόνη επικοινωνία του νησιού με τον έξω κόσμο ήταν ένας ασύρματος. Το νησί έχει συναρπαστική ιστορία. Το 1790, το Πιτκαίρν εποικίστηκε από τους στασιαστές του HMS Bounty. Υπό την ηγεσία του Φλέτσερ Κρίστιαν, οι Ευρωπαίοι άποικοι του νησιού άρπαξαν ότι μπορούσαν από το πλοίο πριν το κάψουν, διασφαλίζοντας ότι κανείς δε θα το έβλεπε και κανείς δε θα τους έβρισκε. Ο Κρίστιαν πέθανε μετά από λίγα μόνο χρόνια στο νησί. Σήμερα, οι περισσότεροι από τους κατοίκους του νησιού είναι απόγονοι εκείνων των στασιαστών και των 18 Πολυνήσιων που έφεραν μαζί τους από την Ταϊτή. Οι στασιαστές μπορεί να συνέχιζαν να είναι απαρατήρητοι για πολύ καιρό, αν δεν το ανακάλυπτε τυχαία ένα αμερικανικό φαλαινοθηρικό το 1808. Κανείς δε επέστρεψε για χρόνια και το 1814 δύο βρετανικά πλοία βρήκαν το νησί και έτσι ανακάλυψαν τον οικισμό και ότι είχε συμβεί στο HMS Bounty.


8. Ittoqqortoormiit, Γροιλανδία


Η ίδια η Γροιλανδία είναι αρκετά απομακρυσμένη και η πόλη με το παράξενο όνομα Ittoqqortoormiit είναι η πιο απομακρυσμένη πόλη της. Φωλιασμένη βαθιά στο μεγαλύτερο σύστημα φιόρδ του κόσμου, η πόλη αποκόβεται από τον υπόλοιπο κόσμο για περίπου 9 μήνες το χρόνο, όσο καιρό δηλαδή παγώνει ο ωκεανός γύρω της. Ιδρύθηκε το 1925 και σήμερα έχει 450 κατοίκους.


7. Supai, Αριζόνα, ΗΠΑ


Η ηπειρωτική χώρα των ΗΠΑ θα μπορούσε να είναι το τελευταίο μέρος που θα περίμενε κανείς να βρει απομακρυσμένα, απομονωμένα χωριά. Και όμως ένα από αυτά είναι το χωριό των αυτοχθόνων της φυλής Supai. Βρίσκεται στη μέση του Εθνικού Πάρκου του Γκραντ Κάνιον στην Αριζόνα. Το χωριό κατοικείται από τους Havasupai, που σημαίνει "άνθρωποι των γαλαζοπράσινων νερών". Το χωριό περιβάλλεται από αμέτρητους καταρράκτες και εντυπωσιακά ποτάμια.


6. Ηφαίστειο Aucanquilcha, Χιλή

Η κορυφή στα 6.176 μέτρα κατοικούνταν μέχρι τη δεκαετία του 1990. Η Aucanquilcha ήταν η υψηλότερη περιοχή με μόνιμη εγκατάσταση ανθρώπων από το 1913, ένα μικρό χωριό μεταλλωρύχων που βρίσκεται ακριβώς κάτω από ένα ορυχείο θείου. Το ορυχείο εγκαταλείφθηκε το 1993.


5. Εδιμβούργο των 7 Θαλασσών, Τριστάν ντα Κούνια


Το Τριστάν ντα Κούνια (Tristan da Cunha) έχει τον τίτλο του πιο απομακρυσμένου κατοικημένου νησιού στον κόσμο. Πάνω του κατοικούν περίπου 270 άνθρωποι, όλοι οι αγρότες, και οι οποίοι ζουν σε μια έκταση 98 τετ. χμλ. Το νησί είναι βρετανικό υπερπόντιο έδαφος, και μια τόσο μικρή κοινότητα, οι κάτοικοι του έχουν την ευκαιρία να θέσουν μερικούς αξιόλογους κανόνες. Όλη η γη είναι κοινοτική και οι οικογένειες συνεργάζονται για να εξασφαλίσουν ότι όλοι εργάζονται εξίσου το ίδιο και όλοι έχουν τα ίδια κέρδη από τις εργασίες. Ο μόνος τρόπος για να φτάσει κανείς στο νησί είναι με το πλοίο. Το ταξίδι διαρκεί επτά ημέρες από το Κέιπ Τάουν της Νοτίου Αφρικής. Το νησί ανακαλύφθηκε το 1506 από έναν Πορτογάλο ναυτικό, από τον οποίο πήρε και το όνομα του. Απέχει 2.816 χλμ από την Νότια Αφρική και 3.360 χλμ από την Νότια Αμερική. Μόλις πρόσφατα αποδόθηκε ταχυδρομικός κώδικας, επειδή το ταχυδρομείο που απευθυνόταν στους κατοίκους του πήγαινε στο Εδιμβούργο της Σκωτίας.


4. Τα χωρία του Κρασνογιάρσκ

Το Κρασνογιάρσκ είναι μία από τις μεγαλύτερες και πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις της Σιβηρίας, αλλά υπάρχει μια σειρά από μικρά χωριά σε απομακρυσμένες περιοχές των περιφερειών, τόσο απομακρυσμένες που μόνο ελάχιστοι τα κατοικούν. Τα μικρά, απομακρυσμένα χωριά είναι τόσο απομακρυσμένα που οι άνδρες -μόνο- που τα κατοικούν το συνειδητοποίησαν μόλις το 2013. Στην περιοχή κατοικούν συνολικά 200.000 περισσότερες γυναίκες, αλλά όχι στα χωρία. Τα χωρία Lokatui, Kasovo και Novy Lokatui έχουν από ένα κάτοικο και το Illinka έχει τρεις, άντρες εννοείται σε όλα. Στην περιοχή κατοικούν πάνω από 70 άτομα ηλικίας άνω των 100 χρονών.


3. Lajamanu, Αυστραλία

Υπάρχουν τεράστιες εκτάσεις της Αυστραλίας, που είναι ακατοίκητες, ανεξερεύνητες και ανεκμετάλλευτες. Διάσπαρτα σε όλη αυτήν την έκταση είναι αμέτρητα μικρά χωριά με αυτόχθονες ιθαγενείς. Πρόσφατα, ανακαλύφθηκε ένα νέο φαινόμενο στην απομακρυσμένη Lajamanu. Πατρίδα 700 ατόμων περίπου, η Lajamanu απέχει περίπου 548 χλμ από το πλησιέστερο εμπορικό κέντρο. Δεν υπάρχει ασφαλτοστρωμένος δρόμος μεταξύ της πόλης Κάθριν και της Lajamanu. Το χωριό έχει μια μάλλον τραγική ιστορία. Ιδρύθηκε το 1948 από την αυστραλιανή κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να εγκατασταθούν άνθρωποι σε άλλες, μη πυκνοκατοικημένες περιοχές. Οι αυτόχθονες κάτοικοι εξαναγκάσθηκαν να εγκατασταθούν στο χωριό, στη μέση του πουθενά. Όσοι προσπάθησαν να επιστρέψουν στον πολιτισμό αναγκάστηκαν να επιστρέψουν πίσω. Το 1970 στο χωριό εγκαταστάθηκε κάτι που μοιάζει με κανονική κοινότητα. Το 2013, ο οικισμός τράβηξε την προσοχή των γλωσσολόγων εξαιτίας της γλώσσας που γεννήθηκε εκεί.


2. Bakhtia, Σιβηρία

Περίπου 300 άτομα ζουν σε αυτό το χωριό της Σιβηρίας, όλο το χρόνο. Δεν υπάρχει τρεχούμενο νερό, τηλέφωνο, άμεση πρόσβαση σε νοσοκομεία ή άλλες ιατρική βοήθεια. Ολόκληρη η περιοχή είναι καλυμμένη με πάγο και το χιόνι υποχωρεί μόνο για λίγους μήνες το χρόνο. Το υπόλοιπο του έτους, η θερμοκρασία είναι πολύ κάτω από το μηδέν. Οι οικογένειες που ζουν σε θερμοκρασίες υπό το μηδέν στη σιβηρική Τάιγκα ήταν αντικείμενο ενός ντοκιμαντέρ του 2013 με τίτλο "Happy People: A Year in the Taiga" (ευτυχισμένοι άνθρωποι: ένα χρόνο στην τάιγκα). Το βίντεο τραβήχτηκε από έναν σκηνοθέτη ο οποίος έζησε ένα χρόνο στο απομακρυσμένο χωριό και δείχνει τον τρόπο ζωής εκεί ο οποίος δεν έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία 100 χρόνια.


1. Πάλμερστον, Νησιά Κουκ


Το έχουν ονομάσει το Νησί στην Άκρη της Γης.

Ένα πλοίο ανεφοδιασμού επισκέπτεται το Πάλμερστον δύο φορές το χρόνο, αν όσοι ζουν εκεί είναι τυχεροί. Στο νησί ζουν περίπου 60 άτομα και όλοι κατάγονται από τον αρχικό κάτοικο του, τον William Marsters. Ο Marsters εγκαταστάθηκε στο νησί το 1863. Άφησε την πρώτη σύζυγο και τα δύο παιδιά του στην Αγγλία και με τρεις γυναίκες από την Πολυνησίας έφτιαξε το Πάλμερστον σπίτι του. Μέχρι τη στιγμή που πέθανε το 1899, είχε 17 παιδιά και 54 εγγόνια. Τώρα, οι απόγονοί του είναι χιλιάδες, αλλά μόνο μια χούφτα έχουν μείνει στο απομακρυσμένο νησί. Υπάρχουν 2 τηλέφωνα στο νησί αλλά και πρόσβαση στο internet, 4 ώρες κάθε μέρα. Η θέση του νησιού περιγράφτηκε σε χάρτες με ακρίβεια μόλις το 1969.

Η φωτογραφική προπαγάνδα κατά τη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου

Η μεγαλύτερη "σύνθετη φωτογραφία" του Hurley με τίτλο "Η επιδρομή", δημιουργήθηκε από την υπέρθεση 12 διαφορετικών αρνητικών που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια ασκήσεων ή κατά τη διάρκεια ασφάλειας πεδίων μαχών μετά από μια μάχη.

Για τους επίσημους φωτογράφους ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, με τέτοια κλίμακα και έκταση, ήταν κάτι το πρωτόγνωρο και ένα πρόβλημα που αντιμετώπιζαν συνέχεια ήταν πώς να μεταφέρουν αυτό το μέγεθος. Ο Αυστραλός φωτογράφος Frank Hurley κατέφυγε σε συνδυασμό των αρνητικών, προκειμένου να μεταφέρει την πολλαπλότητα της δράσης. Ο Hurley ήταν γνωστός πολύ πριν από τον πόλεμο λόγω του έργου του σχετικά με την αποστολή του Σάκλετον στην Ανταρκτική. Ένιωθε ότι έπρεπε να παρουσιαστεί η φρίκη του Δυτικού Μετώπου και μόνο οι συνθέσεις θα επέτρεπαν να φανεί η πραγματική κλίμακα και η ταλαιπωρία.

Μόνο οι στρατηγοί ήταν αρνητικοί σε κάτι τέτοιο γιατί θεωρούσαν ότι τέτοιου είδους συνθέσεις έφταναν σε σημείο ψέματος και ότι οι επίσημες φωτογραφίες θα έπρεπε να είναι γνήσιες.


Ωστόσο, ο Hurley μετατέθηκε στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Πριν όμως είχε δημιουργήσει πολλές σύνθετες εικόνες που μετέφεραν το μέγεθος του πολέμου. Αργότερα, οι εκτυπώσεις του, με διαστάσεις πάνω από 20x4,75 μέτρα, εκτέθηκαν στο Λονδίνο και το κοινό, που περίμενε επί ώρες στην ουρά, είδε για πρώτη φορά την πλήρη κλίμακα του πολέμου.

Ο Frank Hurley βάζει τις τελευταίες πινελιές σε μια γιγαντιαία εκτύπωση ενός από τα αμφιλεγόμενα φωτομοντάζ του Δυτικού Μετώπου, σε μια έκθεσης στην Αυστραλία επίσημων φωτογραφιών του πολέμου.

από: porthcawl and the great war

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

11 mugshot διάσημων τραγουδιστών

Η ιστοσελίδα thesmokinggun.com έχει μια κατηγορία με φωτογραφίες διάσημων που τραβήχτηκαν από την αστυνομία μετά τη τη σύλληψη τους για διάφορα αδικήματα. Δείτε 11 mugshot διάφορων τραγουδιστών καθώς και την αιτία της σύλληψης τους.

Ο Τζίμι Χέντριξ συνελήφθη στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Τορόντο τον Μάιο του 1969 όταν βρήκαν ηρωίνη και χασίς στις αποσκευές του. Ο Χέντριξ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι τα ναρκωτικά τα έβαλε κάποιος θαυμαστής τους στην τσάντα του χωρίς να το ξέρει ο ίδιος, αθωώθηκε των κατηγοριών.

Ο 18χρονος Axl Rose στο αστυνομικό τμήμα Λαφαγιέτ στην Ιντιάνα των ΗΠΑ, τον Ιούλιο του 1980.

Ο Ντέιβιντ Μπόουι συνελήφθη στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης τον Μάρτιο του 1976 για κατοχή μαριχουάνας. 29 χρονών τότε, συνελήφθη μαζί με τον Iggy Pop και άλλους δύο σε ένα ξενοδοχείο του Ρότσεστερ μετά από μια συναυλία. Ο Μπόουι παρέμεινε στη φυλακή για μερικές ώρες πριν αφεθεί ελεύθερος. Η παραπάνω φωτογραφία τραβήχτηκε 3 ημέρες μετά τη σύλληψή του, κατά την εμφάνιση του στο δικαστήριο της πόλης.

Η Τζάνις Τζόπλιν συνελήφθη το Νοέμβριο του 1969 στη Φλόριντα και κατηγορήθηκε για άτακτη συμπεριφορά ενώ έβριζε τους αστυνομικούς κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας στην Τάμπα. Οι κατηγορίες αποσύρθηκαν αργότερα όταν το δικαστήριο αποφάσισε ότι οι ενέργειές της ήταν μια άσκηση της ελευθερίας του λόγου.

Ο Τζιμ Μόρισον σε mugshot μετά από καταδίκη το 1970 στη Φλόριντα με τις κατηγορίες της ασέλγεια και βωμολοχιών. Ο τραγουδιστής συνελήφθη όταν έδειξε τα γεννητικά του όργανα κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας τον Μάρτιο του 1969 στο Μαϊάμι.

Ο Φρανκ Σινάτρα συνελήφθη από τον σερίφη της επαρχίας Μπέργκεν στο Νιου Τζέρσεϋ το 1938 και κατηγορήθηκε για αποπλάνηση παντρεμένης! Η κατηγορία άλλαξε αργότερα σε μοιχεία και τελικά απορρίφθηκε.

Ο Johnny Cash συνελήφθη τον Οκτώβριο του 1965, όταν οι τελωνειακές αρχές των ΗΠΑ βρήκαν πάνω του εκατοντάδες χάπια και ηρεμιστικά στις αποσκευές του. Ο Κας, ο οποίος επέστρεφε αεροπορικώς από ένα ταξίδι από την μεξικανική πόλη Χουάρες, πέρασε μια νύχτα στη φυλακή του Ελ Πάσο και αργότερα ομολόγησε την ενοχή του. Πλήρωσε πρόστιμο 1.000 δολαρίων και του επιβλήθηκε φυλάκιση 30 ημερών με αναστολή.

Ο Κερτ Κομπέιν συνελήφθη από την αστυνομία του Αμπερντίν στην Ουάσιγκτον τον Μάιο του 1986 και κατηγορήθηκε για παραβάσεις σε κατάσταση μέθης.

Ο Μικ Τζάγκερ το 1967 μετά τη σύλληψή του στην Αγγλία με κατηγορίες για ναρκωτικά. Ό Τζάγκερ, 23 χρονών τότε, είχε συλληφθεί όταν η αστυνομία, έπειτα από υπόδειξη, εισέβαλε στο εξοχικό του Κιθ Ρίτσαρντς, ο οποίος επίσης συνελήφθη. Ο Τζάγκερ πέρασε μερικές νύχτες στη φυλακή πριν καταβληθεί εγγύηση.

Ο Στίβεν Τάιλερ των Aerosmith τον Μάρτιο του 1967 όταν η αστυνομία του Yonkers στη Νέα Υόρκη συνέλαβε τον τότε 18χρονο Τάιλερ για κατοχή μαριχουάνας.

Ο John Osbourne -ο Ozzy Osbourne- συνελήφθη από τους αστυνομικούς του Μέμφις τον Μάιο του 1984 και κατηγορήθηκε για δημόσια μέθη. Σύμφωνα με την έκθεση της αστυνομίας, ο Ozzy ήταν "συγκλονιστικά μεθυσμένος" όταν συνελήφθη.

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Όταν ένας μαχαραγιάς χρησιμοποίησε 6 νέες Rolls Royce σαν απορριμματοφόρα!


Ένας από τους διάσημους αγοραστές των αυτοκινήτων της Rolls Royce ήταν ο μαχαραγιάς του Alwar, ο οποίος αγόραζε πάντα τρία αυτοκίνητα κάθε φορά.

Κάποτε, κάπου στα 1930, ο μαχαραγιάς Jai Singh, σε μια επίσκεψη του στο Λονδίνο, έκανε τον περίπατο του στην Bond Street σαν κοινός θνητός. Είδε μια έκθεση της Rolls Royce και μπήκε μέσα για να ρωτήσει για την τιμή και τα χαρακτηριστικά των αυτοκινήτων. Οι πωλητές, πιστεύοντας ότι πρόκειται για ένα φτωχό Ινδό, τον προσέβαλαν και τον έδιωξαν.

Μετά από αυτήν την προσβολή, ο μαχαραγιάς γύρισε στο ξενοδοχείο του και είπε στους υπηρέτες του να ειδοποιήσουν την έκθεση ότι ο μαχαραγιάς του Alwar ενδιαφερόταν να αγοράσει μερικά αυτοκίνητα.

Μετά από μερικές ώρες, ο μαχαραγιάς πήγε στην έκθεση της Rolls Royce ντυμένος βασιλικά και με όλη την ακολουθία του. Οι υπεύθυνοι της έκθεσης είχαν στρώσει κόκκινο χαλί για τον μαχαραγιά και οι πωλητές υποκλίθηκαν μπροστά του. Ο μαχαραγιάς αγόρασε και τα έξι αυτοκίνητα που υπήρχαν στην έκθεση.

Ο μαχαραγιάς Jai Singh

Όταν γύρισε στην Ινδία, ο μαχαραγιάς έδωσε τις έξι Rolls Royce στο τοπικό συμβούλιο με την εντολή να τις χρησιμοποιήσουν για τον καθαρισμό των δρόμων και σαν απορριμματοφόρα.

Η είδηση ότι αυτοκίνητα της νούμερο ένα εταιρίας αυτοκινήτων χρησιμοποιούνταν για τα σκουπίδια της ινδικής πόλης Alwar, έκανε το γύρο του κόσμου. Η εταιρία έγινε περίγελος.

Όταν κάποιος περηφανευόταν ότι είχε Rolls Royce, ο κόσμος τον κορόιδευε λέγοντας, "ποιο μοντέλο; Αυτό που έχουν στην Ινδία για τα σκουπίδια;". Οι πωλήσεις της Rolls Royce έπεσαν αμέσως.

Η εταιρία έστειλε τηλεγράφημα στον μαχαραγιά ζητώντας τους συγγνώμη και προσφέροντας του έξι νέα αυτοκίνητα δωρεάν. Όταν ο μαχαραγιάς είδε ότι η εταιρεία είχε πάρει το μάθημά της, σταμάτησε τη χρήση των αυτοκινήτων για τη μεταφορά των σκουπιδιών.

Η ιστορία αμφισβητείτε για τη γνησιότητά της. Η Rolls Royce την έχει διαγράψει από την ιστορία της. Με μια μικρή έρευνα βρήκα μερικά link που αναφέρονται σε αυτήν (Bejewelled carriageways , Romancing vintage cars) , ενώ υπάρχει και ένα ντοκιμαντέρ του BBC με τίτλο "The Maharajas' Motor Car: The Story of Rolls-Royce in India", όπου αναφέρεται η ιστορία (απόσπασμα στο βίντεο).

Εκφράσεις σε άλλες γλώσσες που σημαίνουν "ρίχνει καρεκλοπόδαρα"


Όταν θέλουμε να αναφερθούμε σε μια δυνατή βροχή, λέμε "ρίχνει καρεκλοπόδαρα". Το γιατί (καθώς και άλλες εκφράσεις που συναντάμε στην Ελλάδα) το εξηγεί ο Νίκος Σαραντάκος στο ιστολόγιό του:

"Κατά πάσα πιθανότητα, θέλουμε να πούμε ότι είναι τόσο μεγάλη η ένταση της βροχής, που είναι σαν να μην πέφτουν μεμονωμένες σταγόνες αλλά συνεχή υδάτινα ραβδιά -μακριά και σχετικά παχιά, σαν τα πόδια της καρέκλας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρωτοτυπία της εικόνας βοήθησε στη διαιώνιση της έκφρασης. Υπάρχει άλλωστε και μια παραλλαγή, «βρέχει καλαπόδια» που δίνει περίπου την ίδια εικόνα, μια και τα καλαπόδια είναι κι αυτά ραβδόμορφα."

Δείτε εκφράσεις από διάφορες γλώσσες που σημαίνουν το ίδιο ακριβώς πράγμα.

Ποιος εφηύρε την πιστωτική κάρτα;


Μια μέρα του 1949, ο Frank McNamara, επικεφαλής της Hamilton Credit Corporation, βρέθηκε σε ένα εστιατόριο με τους φίλους του. Όταν έφτασε ο λογαριασμός, ο McNamara ανακάλυψε ότι είχε ξεχάσει να πάρει μαζί του χρήματα.

Ορκίστηκε πως αυτή η κατάσταση δεν θα επαναλαμβανόταν και τότε του ήρθε μια ιδέα: μια πιστωτική κάρτα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί παντού.

Η κάρτα ονομάστηκε Diners Club (diner: γευματίζων) ως δηλωτική της επίσκεψης του McNamara και των φίλων στο εστιατόριο.

πηγή: scienceillustrated.gr

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

100 αντικείμενα που έχουν σταλεί στο διάστημα


Το διάστημα είναι ήδη γεμάτο από πολιτιστικά αντικείμενα από τις διαστημικές αποστολές των τελευταίων έξι δεκαετιών. Τουβλάκια Lego, πίτσα, ένα lightsaber (το σπαθί από τον Πόλεμο των Άστρων), ένα δίσκος του Chuck Berry και πολλά άλλα βρίσκονται με τα 100 αντικείμενα που περιμένουμε να βρουν οι εξωγήινοι στο διάστημα.

Το πρώτο Batmobile και η ιστορία του


Αυτό που πιστεύεται ότι είναι το πρώτο αυτοκίνητο στον κόσμο με επίσημη άδεια Batmobile σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε την δεκαετία του 1960 από τον 23χρονο Forrest Robinson. Μετά την ολοκλήρωση του σχεδιασμού (εμπνευσμένο από τα κόμικς), ο Robinson και ο φίλος του Len Perham, ξεκίνησαν την κατασκευή του αυτοκινήτου στο οικογενειακό αχυρώνα του Robinson. Το αυτοκίνητο ολοκληρώθηκε το 1963, δύο χρόνια πριν ξεκινήσει ο Τζορτζ Μπάρις την προσαρμογή του Batmobile για την τηλεόραση. Το "'63 Batmobile" είναι το παλαιότερο γνωστό αυτοκίνητο που επικυρώθηκε με άδεια από την DC Comics.


Αν και πολλοί συνδέουν το Batmobile με τα αυτοκίνητα που έχουν δει στις τελευταίες ταινίες του Batman ή στην τηλεοπτική εκδοχή στα τέλη της δεκαετίας του '60, το αυτοκίνητο του Robinson είναι άμεσα αναγνωρίσιμο ως το "πιο αυθεντικό" από τους λάτρεις του κόμικ. Έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που εμφανίζονται στο κόμικ της DC από τη δεκαετία του 1940 και του '50, συμπεριλαμβανομένου του μπροστινού τμήματος που μοιάζει με νυχτερίδα και του πίσω πτερυγίου.


Ο Robinson χρησιμοποίησε αρχικά το αυτοκίνητο για να κινείται, αλλά όταν η Batmania έκανε την εμφάνισή της, το αυτοκίνητο προκάλεσε τέτοια αίσθηση που η ALL STAR Dairies και μια θυγατρική της, η Green Acres Ice Cream, (μια εταιρία με άδεια από την DC), το εκμίσθωσε για μια διαφημιστική καμπάνια. Το αυτοκίνητο βάφτηκε ξανά στα επίσημα χρώματα του Batman, κόλλησαν επίσημες ετικέτες Batman και περιόδευσε στις ανατολικές ΗΠΑ ως "το Batmobile του Batman".


Το αυτοκίνητο τελικά επεστράφη στο Robinson στα τέλη του 1966 -ένα χρόνο πριν τα αντίγραφα του Batmobile για την τηλεόραση του Μπάρις (γνωστό ως "ABC TV Batmobile," αργότερα ως "Μπάρις Batmobile" ή "1966 Batmobile") κατασκευαστούν και διατεθούν για περιηγήσεις.


Ο Robinson, ο οποίος χρειαζόταν μετρητά για να ξεκινήσει μια επιχείρηση, πούλησε το αυτοκίνητο για 200 δολάρια. Μετά από λίγα χρόνια το αυτοκίνητο εγκαταλείφθηκε και για 50 σχεδόν χρόνια παρέμεινε ένα ξεχασμένο κομμάτι της αμερικανικής ποπ κουλτούρας.


Το 2008, το αυτοκίνητο ανακαλύφθηκε από τον Bobby Smith και το Φεβρουάριο του 2013, το '63 Batmobile αγοράστηκε από την Toy Car Exchange LLC και μεταφέρθηκε στην Borbon Fabrications στο Σακραμέντο, μια εταιρεία που ειδικεύεται σε αποκαταστάσεις vintage αυτοκινήτων. Πλέον το πρώτο Batmobile είναι αναπαλαιωμένο και σε άριστη κατάσταση, διατηρώντας το αρχικό πλαίσιο, τα μέρη και τον κινητήρα του, θα πωληθεί σε μια δημοπρασία.

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Schloss Hellbrunn: Οι κήποι του 17ου αιώνα που διαθέτουν ένα μηχανικό θέατρο που τροφοδοτείτε από νερό


Το Schloss Hellbrunn ήταν το καλοκαιρινό θέατρο του Markus Sittikus, ενός αρχιεπίσκοπου του Σάλτσμπουργκ, που χτίστηκε το 1619. Το παλάτι ήταν μόνο την ημέρας, μιας και δεν διέθετε υπνοδωμάτια. Ήταν απλά ένα πολυτελές μέρος για να ξεγλιστράει τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού ο ισχυρός αρχιεπίσκοπος και οι φίλοι του. Αλλά δεν ήταν απλώς ένα μέρος για λουκούλια γεύματα, με πολύ φαγητό, κρασί και μουσική. Το παλάτι χτίστηκε πάνω από φυσικές πηγές (τροφοδοτούνταν από τον ομώνυμο ποταμό Hellbrunn), οι οποίες ενέπνευσαν τον Sittikus να το στολίσει με τεράστιους κήπους και συντριβάνια.


Μια καλοκαιρινή μέρα στο Hellbrunn ξεκινούσε με μια μεγάλη υπαίθρια γιορτή. Καθώς οι επισκέπτες τελείωναν το γεύμα τους, το νερό θα πεταγόταν ξαφνικά από το τραπέζι και από το κάθισμα του καθενός. Ο Sittikus πήγαινε έπειτα τους βρεγμένους και ευχαριστημένους επισκέπτες του μέσα στους κήπους, δείχνοντάς τους διάφορα θαύματα.


Μικρά υδροδοτούμενα automata βρισκόταν διάσπαρτα παντού. Από ένα ακόνι που ακόνιζε ένα ψαλίδι μέχρι τον Περσέα, που πάλευε με τον θαλάσσιο δράκο και ελευθέρωνε την Ανδρομέδα. Διέθετε διάφορες όμορφες σπηλιές. Η κάθε μια χαρακτηρίζονταν από διαφορετικό θέμα, όπως η Birdcall Grotto, έναν κρυμμένο μηχανισμό που παρήγαγε τους ήχους διαφόρων πουλιών.


Καθώς οι επισκέπτες του κοίταζαν αυτά τα θαύματα, ο Sittikus πήγαινε διακριτικά σε ένα μέρος όπου έλεγχε τους μηχανισμούς και πριν οι φιλοξενούμενοι του καταλάβουν τι συνέβαινε, τους ξάφνιαζε από παντού. Κανείς δεν ήταν ασφαλής. Ήταν αδύνατο να μαντέψουν από που θα ερχόταν το νερό. Κανένα σημείο στον κήπο δεν ήταν στεγνό, εκτός από εκεί που στεκόταν ο Sittikus.


Το Hellbrunn παραμένει σχεδόν εντελώς αμετάβλητο εδώ και 400 χρόνια σχεδόν. Εκτός από το Μηχανικό Θέατρο, το οποίο προστέθηκε το 1750, κάτι περισσότερο από 100 χρόνια μετά το θάνατο του Sittikus. Ο πολύπλοκος μηχανισμός για το τεράστιο αυτόματο εξακολουθεί να λειτουργεί στην αρχική του μορφή. Το απίστευτο θέατρο εμφανίζει μια πολυσύχναστη μπαρόκ πόλη με 200 κινούμενα στοιχεία, επαναλαμβάνοντας τις κινήσεις τους, με τη φορά του ρολογιού, στο υδροδοτούμενο μουσικό όργανο.


Το τεράστιο και πολύπλοκο Μηχανικό Θέατρο και τα σιντριβάνια του Hellbrunn θα πρέπει να ήταν ένα θαύμα για τους επισκέπτες της εποχής. Και παραμένει εξίσου θαυμαστό σήμερα.


Άλλα αξιοθέατα του παλατιού είναι ένα μουσείο, ο ζωολογικός κήπος του Σάλτσμπουργκ και το Steintheater, ένα υπαίθριο πέτρινο θέατρο. Επίσης εκεί βρίσκεται το περίπτερο που χρησιμοποιήθηκε στο μιούζικαλ του 1964 "Η Μελωδία της Ευτυχίας". Ίσως το καλύτερο αξιοθέατο είναι το Monatsschlösschen, το οποίο στεγάζει το τμήμα λαογραφίας του Μουσείου του Σάλτσμπουργκ. Η έκθεση παρουσιάζει παραδοσιακές φορεσιές, έπιπλα και την καθημερινή ζωή στην Αυστρία του 1600.

από: atlas obscura