Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Εις το επανιδείν...


Φίλες και φίλοι του Ξωτικού σήμερα είναι η τελευταία μέρα που είμαστε "στον αέρα". Όχι, δεν σταματάω το καθημερινό μας ταξίδι, απλά καθαρά προσωπικοί λόγοι με αναγκάζουν να διακόψω για λίγο. Ελπίζω να είναι για πολύ λίγο. Άλλωστε το blog αυτό είναι ο δικός μου τρόπος έκφρασης στο αχανές διαδίκτυο και δεν έχω σκοπό να σταματήσω τόσο σύντομα.

Σας ευχαριστώ όλες και όλους για την στήριξη σας και πάνω από όλα, για την παρέα σας.

Δεν σας λέω λοιπόν αντίο, αλλά εις το επανιδείν!

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

Η Ηλιακή έκλαμψη της 18ης Αυγούστου


Η παραπάνω φωτογραφία τραβήχτηκε κατά την ανατολή του Ήλιου στις 18 Αυγούστου. Δείχνει τη νέα ενεργή περιοχή AR1546, και τις ηλιακές κηλίδες στην AR1543.

"Μαγνητικά πεδία στο βορειοανατολικό άκρο του Ήλιου ξέσπασαν στις 18 Αυγούστου περίπου στις 1:02 ώρα Γιούτα. Η M5.5 στην κλίμακα έκρηξη δεν ήταν προς την Γη, αλλά αυτό όμως θα μπορούσε να σημάνει μια σημαντική άνοδο (geoeffective) της Ηλιακής δραστηριότητας, γιατί η νέα ενεργή περιοχή γυρίζει προς τη Γη τις επόμενες ημέρες". (πηγή: spaceweather.com)

φωτογραφία: VegaStarCarpentier

11 μονάρχες που ενθρονίστηκαν ενώ φορούσαν ακόμα ... πάνες

Δείτε μερικούς από τους νεαρότερους μονάρχες.

1. Βασιλιάς Oyo - Βασίλειο Toro, Ουγκάντα
Το 1995, ο Oyo ήταν ο νεαρότερος μονάρχης του κόσμου στην ηλικία των 3 χρόνων. Όταν ξεκίνησε η τελετή στέψης, ο μικρός ξεγλίστρησε από το θρόνο, έτρεξε και κρύφτηκε στην αγκαλιά της μητέρας του. Κυβερνάει το Βασίλειο Toro, στα νοτιοδυτικά της Ουγκάντα με 2 εκατομμύρια υπηκόους.

2. Αυτοκράτορας Puyi - Κίνα
Ο τελευταίος αυτοκράτορας της Κίνας ήταν και ο νεότερος. Το 1908, ο Puyi (φωτογραφία) έγινε αυτοκράτορας στην ηλικία των 2 χρόνων. Στην τελετή στέψης τον κουβαλούσε ο πατέρας του, ο αυτοκράτορας φοβήθηκε, και έκλεγε, κλωτσούσε και γρατζουνούσε όλη την ώρα. Στην ηλικία των έξι, η μοναρχία του Puyi τερματίστηκε μετά από μια επανάσταση.

3. Pomare III - Ταϊτή
Μερικά μωρά παίζουν με τις κουδουνίστρες, ενώ άλλα με την πολιτική. Ο Pomare ΙΙΙ έγινε βασιλιάς της Ταϊτής ενώ ήταν μόλις 17 μηνών. Η μητέρα του ήταν η αντιβασιλέας του, αλλά ο μικρός βασιλιάς δεν τα κατάφερε. Πέθανε στην ηλικία των πέντε χρόνων από άγνωστη ασθένεια και τον διαδέχθηκε η 14χρονη αδελφή του.

4. Ερρίκος ΣΤ' - Αγγλία
Ο Ερρίκος ΣΤ΄ ήταν ο βασιλιά-μωρό όχι μιας χώρας, αλλά δύο. Το 1422, ο οχτάμηνος Ερρίκος έγινε βασιλιάς της Αγγλίας. Δύο μήνες αργότερα, έγινε βασιλιάς της Γαλλίας. Δεν κράτησε αυτόν τον τίτλο για πολύ καιρό, μιας και το 1429, η Ιωάννα της Λοραίνης ανέκτησε τη χώρα για τους Γάλλους. Με το τέλος του Εκατονταετούς Πολέμου ο Ερρίκος τρελάθηκε, έπειτα ανάρρωσε, και όταν ξεκίνησε ο Πόλεμος των Ρόουζ, τάχθηκε με το μέρος των ηττημένων. Στην ηλικία των 43, τον κλείδωσαν στον Πύργο του Λονδίνου όπου και πέθανε.

5. Sobhuza II - Σουαζιλάνδη
Ο Sobhuza II έγινε βασιλιάς πριν καν περπατήσει. Ήταν μόλις τεσσάρων μηνών όταν ενθρονίστηκε και παρέμεινε βασιλιάς για 82 χρόνια. Με τον Sobhuza II η Σουαζιλάνδη ανεξαρτητοποιήθηκε από την Αγγλία το 1968. την ίδια χρονιά, βοήθησε να φραδτεί το Σύνταγμα της χώρας. Έγινε ο απόλυτος μονάρχης και πριν πεθάνει άφησε 70 συζύγους.

6. Αυτοκράτορας Shang των Χαν - Κίνα
Ο Shang έγινε αυτοκράτορας της Κίνας ενώ ήταν μόλις 100 ημερών! Όμως, κυβέρνησε μόνο για ένα χρόνο πριν ο 12χρονος ξάδερφος του αναλάβει.

7. Τσάρος Ιβάν ο ΣΤ' - Ρωσία
Ενώ ήταν δυο μηνών, ο Ivan VI ενθρονίστηκε Τσάρος της Ρωσίας. Ο Ivan κράτησε την εξουσία για μόλις ένα χρόνο πριν η Ελισσάβετ Πέτροβνα τον εκτοπίσει το 1741. Ο Ivan πέρασε 20 χρόνια σε απομόνωση, από φρούριο σε φρούριο. Στα 23 του, τον δολοφόνησαν οι φρουροί του.

8. Μαρία Α' - Σκωτία
Η βασιλεία της Μαρίας Α' ήταν ανάμεσα σε δυο βασιλιάδες μωρά. Ο πατέρας της, Ιάκωβος Ε' ήταν 17 μηνών όταν έγινε βασιλιάς. Ο υιός της, Ιάκωβος Α' της Αγγλίας ή Ιάκωβος ΣΤ' της Σκωτίας, ήταν μόλις 13 μηνών όταν έγινε βασιλιάς της Σκωτίας. Η Μαρία έγινε βασίλισσα της Σκωτίας ενώ ήταν μόλις έξι ημερών. Στην ηλικία των 25 ετών παρέδωσε τον θρόνο στον υιό της.

9. Ιωάννης Α΄ της Γαλλίας
O Ιωάννης Α' έγινε βασιλιάς την ημέρα που γεννήθηκε -ο πατέρας του πέθανε τέσσερις μήνες πριν, τον Ιούλιο του 1316. Δυστυχώς, ο Ιωάννης πέθανε πέντε μέρες αργότερα.

10. Αλφόνσος ΙΓ΄ της Ισπανίας
Ο Αλφόνσος ΙΓ' γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1886. Την ίδια μέρα έγινε βασιλιάς της Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια της μοναρχίας του η Ισπανία έχασε τις τελευταίες τις κτήσεις και τον εκθρόνισε ένας δικτάτορας. ο Αλφόνσο παραιτήθηκε των δικαιωμάτων του για το στέμμα το 1941 όταν ανέλαβε ο Φράνκο.

11. Σάχης Shapur II - Αυτοκρατορία των Σασσανίδων
Ο θρύλος αναφέρει πως το 309, οι Πέρσες ευγενείς έβαλαν ένα στέμμα πάνω στην κοιλιά της συζύγου του βασιλιά Hormizd II. Έτσι ο Σάχης Shapur II έγινε το πρώτο έμβρυο βασιλιάς. Ο κυβερνήτης στην μήτρα ήταν ο ένατος ηγέτης της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών, ένα ισχυρό περσικό βασίλειο που κάλυπτε το σύγχρονο Ιράν. Ο Shapur ΙΙ κυβέρνησε για 70 χρόνια.

Όταν η Σκότλαντ Γιάρντ παρακολουθούσε τις σουφραζέτες


100 χρόνια πριν, το 1912, ένας ντετέκτιβ της Σκότλαντ Γιάρντ υπέβαλε μια αίτηση για την αγορά ενός παράξενου εξοπλισμού. Αφού η αίτηση προωθήθηκε, τελικά η Σκότλαντ Γιάρντ απέκτησε μια κάμερα και έτσι γεννήθηκε η μυστική υπηρεσία φωτογράφησης πολιτών.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, η κυβέρνηση έδωσε εντολή να χρησιμοποιηθεί η κάμερα εναντίον ενός τρομερού εχθρού της Βρετανικής Αυτοκρατορίας... των σουφραζέτων (suffragette), των γυναικών δηλαδή που μάχονταν για να αποκτήσει δικαίωμα ψήφου και το ασθενές φύλλο.

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2012

Παράξενες αφίσες για τα αφροδίσια νοσήματα των αρχών του 20ου αιώνα

Σήμερα, εκτός από το διαδίκτυο, υπάρχει το ραδιόφωνο και η τηλεόραση για να προβάλλονται μηνύματα που έχουν σχέση με τη δημόσια υγεία. Όμως, στις αρχές ως και τα μέσα του 20ου αιώνα, η κύρια βοήθεια των κυβερνήσεων ήταν οι αφίσες. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οι υπεύθυνοι για τη δημόσια υγεία ενημέρωναν το κοινό μέσω αφισών και φυλλαδίων.

Ο συσχετισμός των στρατιωτών, για τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, όσων αφορά το ηθικό και την κοινωνική μείωση ήταν κάτι κοινό. Η κύρια πηγή του κακού; Η γυναίκα!


"Μπορεί να είναι μια σακούλα προβλημάτων", αναφέρει για τη γυναίκα που είναι βαμμένη και καπνίζει της αφίσας. Και εννοείτε πως τα προβλήματα είναι η σύφιλη και η βλεννόρροια.

Ούτε τα καλά κορίτσια της διπλανής πόρτας δεν ήταν άξια εμπιστοσύνης, μιας και "μπορεί να φαίνεται καθαρή, αλλά τα 'καλά κορίτσια' διαδίδουν τη σύφιλη και την βλεννόρροια". Και εννοείτε, πως το πατριωτικό πάνω από όλα. "Δεν μπορείς να κερδίσεις τον Άξονα αν κολλήσεις αφροδίσια νοσήματα", αναφέρει η αφίσα στο κάτω μέρος.

Μια αφίσα του 1942 όπου μια δαρμένη ξανθιά καπνίζει έξω από ένα μπαρ και δείχνει πόσο επικίνδυνη είναι.

Μια Γαλλική αφίσα του 1916. Η συνεύρεση ενός στρατιώτη με μια πόρνη, οδηγεί στο νοσοκομείο και στο θάνατο. "Στρατιώτη, η χώρα εξαρτάται από σένα – μείνε υγιείς. Αντιστάσου στην πρόκληση του δρόμου όπου μια αρρώστια τόσο επικίνδυνη όσο ο πόλεμος σε περιμένει... Ωθεί τα θύματα της στην φθορά και το θάνατο, χωρίς τιμή, χωρίς ευτυχία."

Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το κοινωνικό κίνημα υγιεινής ήθελε να προωθήσει την αποχή και την ηθική παρά τη θεραπεία ή την πρόληψη μέσω των προφυλακτικών. Αυτή η αφίσα του 1918 δείχνει ότι δεν είναι μόνο μια ασθένεια που θα περάσει αλυσίδες σε κάποιον για το υπόλοιπο της ζωής του, αλλά το ίδιο υποδουλώνεται και όποιος αυνανίζεται.

Αυτή η αφίσα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποιεί το χιούμορ. Ο ηθικός ναύτης σταματάει ένα συνάδελφο του που τον δελεάζει η ξανθιά με τα κόκκινα κάτω από το φανάρι. "Ένας ναύτης δεν χρειάζεται να αποδείξει πως είναι άντρας. Θυμήσου: Δεν υπάρχει φάρμακο για την μετάνοια."

Μπορεί τα αφροδίσια νοσήματα να είναι παγκόσμιο πρόβλημα, αλλά μάλλον μόνο τυχαία δεν φορούν κόκκινο φόρεμα -βλέπε κομμουνισμός.

Ο Ήλιος μετρήθηκε και βρέθηκε ότι είναι η πιο τέλεια σφαίρα στη Φύση

Ο Ήλιος, το άστρο του ηλιακού μας συστήματος, είναι το πιο τέλειο σφαιρικό αντικείμενο που είναι γνωστό στο σύμπαν, σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες, οι οποίοι έκαναν τις πιο ακριβείς μετρήσεις του που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, μετά από πολλές προσπάθειες περίπου 50 ετών και μετά πολλών εμποδίων, κυρίως εξαιτίας της παρεμβαλλόμενης ατμόσφαιρας της Γης.

Αυτήν τη φορά, οι μετρήσεις έγιναν από το διάστημα, πάνω από το πέπλο της γήινης ατμόσφαιρας, με τη βοήθεια του δορυφορικού Παρατηρητηρίου Ηλιακής Δυναμικής (SDΟ) της NASA, που βρίσκεται σε γεωσύγχρονη τροχιά γύρω από τον Ήλιο, τραβώντας περίπου 15.000 φωτογραφίες του άστρου μας κάθε μέρα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τζέφρι Κουν του Ινστιτούτου Αστρονομίας του πανεπιστημίου της Χαβάης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", μέτρησαν για πρώτη φορά με τόση ακρίβεια το πόσο πεπλατυσμένος είναι ο Ήλιος στην περιοχή του ισημερινού του (25% λιγότερο από τις έως τώρα εκτιμήσεις τους). Δήλωσαν έκπληκτοι, όπως είπαν, όταν ανακάλυψαν ότι ουσιαστικά το άστρο μας δεν «φουσκώνει» σχεδόν καθόλου, ειδικά αν ληφθεί υπόψη πόσο μεγάλο είναι.

Η διάμετρος του Ήλιου είναι περίπου 1,4 εκατ. χιλιόμετρα, αλλά η διαφορά της διαμέτρου του στον ισημερινό (οριζόντια διάμετρος) και ανάμεσα στους δύο πόλους (κάθετη διάμετρος) είναι μόλις δέκα έως δώδεκα χιλιόμετρα, απόσταση αμελητέα για ένα τόσο μεγάλο ουράνιο σώμα. Συγκριτικά, στη Γη, ο Ισημερινός (η οριζόντια διάμετρος) είναι πιο «φουσκωμένος» κατά περίπου 43 χιλιόμετρα σε σχέση με την απόσταση ανάμεσα στους δύο πόλους.

Αν ο Ήλιος είχε τις διαστάσεις μιας μπάλας ποδοσφαίρου, η ανεπαίσθητη διόγκωσή του στην περιοχή του ισημερινού του θα ήταν μικρότερη και από το πλάτος μιας ανθρώπινης τρίχας. Αν ο Ήλιος συρρικνωνόταν σε μία σφαίρα διαμέτρου ενός μέτρου, η διάμετρος του ισημερινού του θα ήταν μόλις 17 εκατομμυριοστά του μέτρου μεγαλύτερη από τη διάμετρο βορείου- νοτίου πόλου, δηλαδή του άξονα περιστροφής του. Μόνο μία τεχνητή σφαίρα από πυρίτιο -που όμως δεν είναι φυσικό αντικείμενο- είναι πιο τέλεια σφαιρική.

Ο Ήλιος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του κάθε σχεδόν 28 γήινες ημέρες και δεν έχει στερεή επιφάνεια, αλλά είναι μία καυτή σφαίρα αερίων. Οι αστρονόμοι πάντα πίστευαν ότι ο ισημερινός του θα ήταν πεπλατυσμένος, δίνοντας στο άστρο ένα σχήμα ελαφρώς σαν ιπτάμενο δίσκο, κάτι που όντως συμβαίνει στον μεγάλο αέριο πλανήτη Δία, ο οποίος είναι περίπου 7% πλατύτερος στον ισημερινό του από ό,τι μεταξύ των πόλων του. Στον Κρόνο η απόκλιση ανάμεσα στην οριζόντια και την κάθετη διάμετρο είναι ακόμα μεγαλύτερη, φθάνοντας έως το 10%.

Μάλιστα οι επιστήμονες διαπίστωσαν -επίσης προς μεγάλη έκπληξή τους- ότι ο Ήλιος παραμένει μία σχεδόν τέλεια σφαίρα διαχρονικά και δεν αυξομειώνει τη διάμετρο του ισημερινού του ανάλογα με τη φάση του 11ετούς κύκλου των ηλιακών κηλίδων του. Μ’ άλλα λόγια, ακόμα και στις πιο εκρηκτικές φάσεις μαγνητικής δραστηριότητάς του, ο Ήλιος παραμένει «ατάραχος» στην όψη!

Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) εδώ

πηγή: iefimerida.gr

Τα ξενιτεμένα αριστουργήματα "ζητούν" την επιστροφή τους στην Ελλάδα

Στα μέσα Αυγούστου του 2009, ο Φωτογράφος και μουσικοσυνθέτης, Άρης Καλογερόπουλος, επισκέφτηκε το Βρετανικό Μουσείο στην πόλη του Λονδίνου της Μεγάλης Βρετανίας. Μπαίνοντας και προχωρώντας στα αναρίθμητα Ελληνικά δωμάτια του Μουσείου αντίκρισε κάτι που τον έκανε να αισθανθεί δέος αλλά και οδύνη. Δέος μπροστά στο απέραντο κάλος των Ελληνικών κλασσικών δημιουργημάτων και απέραντη οδύνη για το γεγονός πως όλα αυτά βρίσκονται παράνομα μακριά από την μητέρα γη τους. Το δωμάτιο 18 που οι Βρετανοί έχουν ονομάσει Parthenon Galleries, ήταν αυτό που τον έκανε να βγάλει τη φωτογραφική του μηχανή και να αρχίζει να απαθανατίζει τα πειστήρια του πιο στυγερού πολιτιστικού εγκλήματος στην νεότερη ιστορία. Την βεβήλωση του πιο σπουδαίου μνημείου και συμβόλου του παγκόσμιου πολιτισμού και την παράνομη κράτηση του 65% της τέχνης που το περιέβαλε, σε έναν χώρο ξένο. Μακριά από τον ήλιο και τον ουρανό της Αθήνας. Σπασμένο, ταπεινωμένο και πάνω από όλα ΜΙΣΟ! Κομμάτια του Παρθενώνα, που στέκει εκεί στην Αθήνα ακόμα για χιλιάδες χρόνια περήφανος, στερεωμένα και κρεμασμένα χωρίς κανένα νόημα.

Το φωτογραφικό αρχείο αυτό παρέμεινε στον υπολογιστή του μέχρι και τα μέσα του Φεβρουαρίου του 2012 όπου ήρθε στο φως, μετά από την εσωτερική ανάγκη του καλλιτέχνη για έκφραση και γνωστοποίηση του πολιτιστικού αυτού εγκλήματος.

Κίνημα
Η πρώτη φωτογραφία αναρτήθηκε τον Φεβρουάριο του 2012 στο προσωπικό προφίλ του Άρη Καλογεροπούλου στο Facebook. Μετά από αυτήν ακολούθησαν πολλές άλλες οι οποίες καθημερινά ανέβαιναν στο προφίλ του και αναδημοσιεύονταν από χιλιάδες κόσμου, με θεαματικούς αλματώδεις ρυθμούς!

Το μήνυμα ήταν ένα και καθαρό:
"I AM GREEK AND I WANT TO GO HOME".

Μπορεί να ξεκίνησε από μια προσωπική έκφραση του καλλιτέχνη για την απόδοση δικαιοσύνης και την ανάδειξη ενός τόσο σημαντικού ιστορικού και πολιτιστικού προβλήματος, όμως ο κόσμος και η στήριξη του μέσα από κοινοποιήσεις αλλά και πράξεις είναι αυτά που το κατέστησαν κίνημα.

πηγή: iamgreek.gr

Roche Rock, ο βράχος που κρύφτηκαν ο Τριστάνος και η Ιζόλδη

Ο βράχος Roche στην Κορνουάλη της Αγγλίας συνδέεται με μια σειρά από διάσημα παραμύθια. Λέγεται πως εδώ έκρυβαν τον έρωτα τους ο Τριστάνος και η Ιζόλδη, όταν τους ανακάλυψε ο σύζυγος της Ιζόλδης, βασιλιά Μάρκο. Ωστόσο, και άλλοι έχουν καταφύγει εδώ που τους κυνηγούσαν πολύ πιο τρομακτικοί εχθροί από τον απατημένο βασιλιά.


Στην κορυφή του Roche βρίσκονται τα μυστηριώδη ερείπια ενός παρεκκλησίου που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Μιχαήλ. Ο βράχος όμως, ακόμη και χωρίς τα ερείπια, φαίνεται εξωπραγματικός μιας και προεξέχει απροσδόκητα στο τοπίο της Κορνουάλης. Το εκκλησάκι χτίστηκε το 1409 και εγκαταλείφθηκε μερικούς αιώνες αργότερα. Η πιο τρομακτική ιστορία που συνδέεται με αυτό είναι ο μύθος του Jan Tregeagle.


Ο Tregeagle ήταν ένας δικηγόρος του 16ου αιώνα και πολύ κακός άνθρωπος. Με όπλα τα νομικά έκλεψε από τους πελάτες του και στάλθηκε στην κόλαση για τις αμαρτίες του. Το πνεύμα του σύρθηκε πίσω στη γη των ζωντανών για να καταθέσει σε μια δικαστική υπόθεση, για να σωθεί ένας αθώος άνθρωπος πριν εκτελεστεί για ένα έγκλημα που είχε διαπράξει ο Tregeagle. Το δικαστήριο τον λυπήθηκε. Αλλά μιας και δεν μπορούσε να μπει στον ουρανό, καταδικάστηκε να αδειάσει το νερό από μια λίμνη με ένα ραγισμένο κοχύλι -κάτι από αρχαία ελληνική μυθολογία θυμίζει... Ωστόσο, ο Tregeagle κουρασμένος από αυτήν την τιμωρία έφυγε και έφτασε στο παρεκκλήσι.


Εκεί, τον κυνήγησαν τα ακέφαλα κυνηγόσκυλα της κόλασης και τον δάγκωσαν καθώς προσπαθούσε να σκαρφαλώσει από ένα παράθυρο. Τελικά σώθηκε από τον ιερέα, ο οποίος με τις προσευχές του έδιωξε τα κυνηγόσκυλα. Ο ιερέας αμφιταλαντεύτηκε τι να κάνει την άτυχη ψυχή του Tregeagle, και τελικά τον έστειλαν στην ακτή. Η νέα του τιμωρία ήταν να φτιάξει ένα σχοινί από άμμο και εκεί, λέγεται, ότι παραμένει μέχρι σήμερα.


Ο γρανιτένιος βράχος έχει ύψος περίπου 40 μέτρα. Ο Roche Rock έχει συνδεθεί με την θρησκεία -την ειδωλολατρία και τον χριστιανισμό- από την εποχή του Στόουνχεντζ.

Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2012

Ένα χαλί από λουλούδια στις Βρυξέλλες

Από τις 14 μέχρι και τις 19 Αυγούστου στην πρωτεύουσα του Βελγίου, της Βρυξέλλες, απλώνεται ένα πανέμορφο χαλί, το διάσημο Tapis de Fleurs που καλύπτει σχεδόν 1.900 τετ. μέτρα στο κέντρο του Μεγάλου Παλατιού.


Κάθε χρονιά το θέμα και το σχέδιο είναι διαφορετικό. Για τη δημιουργία του χρησιμοποιούνται μπιγκόνιες, μιας και έχουν μεγάλη ποικιλία σε χρωματισμό και αντέχουν σε διάφορες συνθήκες.


Η κατασκευή του έγινε από τη 1 το μεσημέρι μέχρι και τις 8 το απόγευμα στις 14 Αυγούστου και η έκθεση ξεκίνησε στις 10 το βράδυ.





φωτογραφίες: saigneurdeguerre

Η βροχή των Περσίδων

Το να απαθανατίσει κανείς ένα λαμπερό αστέρι είναι μια ωραία φωτογραφία, αλλά τι γίνεται αν κάποιος συνθέσει πολλούς μετεωρίτες σε μια και μόνο εικόνα; Το αποτέλεσμα είναι αυτό της φωτογραφίας, δημιουργία του φωτογράφου David Kingham και είναι από την πρόσφατη βροχή των Περσίδων.


Τι λέει ο ίδιος:

Χτες βράδυ πήγα στο Snowy Range στο Ουαϊόμινγκ για να βρω σκοτεινό ουρανό για την βροχή των Περσίδων. Ήθελα κάτι το ιδιαίτερο σε πρώτο πλάνο. Ξεκίνησα τις λήψεις στις 10 το βράδυ και σταμάτησα στις 5 το πρωί. Το φεγγάρι βγήκε στη 1 π.μ..

Η εικόνα είναι σύνθεση 23 λήψεων, 22 για τους μετεωρίτες και 1 κατά την ανατολή για το πρώτο πλάνο. Επίσης διόρθωσα τον προσανατολισμό των μετεωριτών ως προς την περιστροφή της γης.

Συνέθεσε τις λήψεις στο Photoshop. Κράτησε μια φωτογραφία ως βασικό layer, και έριξε από πάνω της, όλες τις άλλες λήψεις με τους μετεωρίτες. Σε κάθε layer μείωσε το opacity στο 50%, ταίριαξε τα αστέρια με το layer της βάσης και έσβησε τα πάντα στο layer εκτός από το άστρο που είχε κεντράρει.

7 ζώα με απίστευτους αμυντικούς μηχανισμούς!


Οι επιστήμονες πρόσφατα κατέγραψαν ένα βίντεο ενός καλαμαριού με έναν απίστευτο αμυντικό μηχανισμό. Όταν το καλαμάρι απειλείται επιτίθεται στον θηρευτή, τον τραβά, σπάζει ένα από τα πλοκάμια του και το αφήνει πίσω για να του αποσπάσει την προσοχή. Το πλοκάμι εξακολουθεί να λάμπει και να συστέλλεται, δημιουργώντας παραπλάνηση και το καλαμάρι ξεφεύγει.

Αυτό το καλαμάρι δεν είναι το μόνο πλάσμα με τέτοιο περίεργο αμυντικό μηχανισμό. Δείτε ακόμη επτά ζώα που προσπαθούν να σώσουν τη ζωή τους με ανάλογους τρόπους.

Η εκπληκτική σκηνή του φεστιβάλ Tomorrowland


Πρόσφατα σας δείξαμε μια φωτογραφία της εκπληκτικής σκηνής -με μήκος 150 μέτρα και βάρος 138 τόνους- του φεστιβάλ Tomorrowland, που διοργανώνεται εδώ και 8 χρόνια στο Βέλγιο. Οι διοργανωτές θεωρούν πολύ σημαντική την κεντρική σκηνή και γι' αυτό κάθε χρόνο την κάνουν πολύ θεαματική.

Δείτε μερικές ακόμη φωτογραφίες της σκηνής από τις τελευταίες πέντε χρονιές.

Το σύμβολο του Μπάτμαν με σχοινιά


Τα τελευταία 10 χρόνια, ο Perspicere έχει φτιάξει το δικό του "όνομα" σαν καλλιτέχνης του δρόμου στην Αγγλία. Έχει δημιουργήσει και μια ομάδα, την Don’t Think Twice Collective.

Πρόσφατα ανέβασε στο tumblr ένα ακόμα έργο του. Το σύμβολο του Μπάτμαν από χιλιάδες κλωστές.

Στα 101 μέτρα με μια ανάσα

Ο Νεοζηλανδός William Trubridge, εφάρμοσε με απόλυτη επιτυχία το πρόγραμμα "Hector" και κατάφερε να καταδυθεί με απόλυτη επιτυχία στην περίφημη Deans Blue Hole στις Μπαχάμες.

Η βουτιά του έφτασε στο ιστορικό βάθος των 101 μέτρων που αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ. Ο Trubridge έφτασε στο ιστορικό βάθος και επέστρεψε στην επιφάνεια χρησιμοποιώντας μόνο μια ανάσα. Το επίτευγμα του αποτελεί σήμερα, θέμα ενός εντυπωσιακού ντοκιμαντέρ.

Ο εξοπλισμός του, λιτός και απέριττος. Μόλις μια απλή καταδυτική στολή και ένα σχοινί - βοηθός. Ο Νεοζηλανδός δύτης, δε χρησιμοποίησε μάλιστα ούτε καν βατραχοπέδιλα για να φέρει εις πέρας το δύσκολο εγχείρημα του. Το ρεκόρ του σημειώθηκε μέσα σε 4 λεπτά και 8 δευτερόλεπτα. Ήταν το πρωί της Παρασκευής της 16ης Δεκεμβρίου του 2010.

Στο ίδιο ακριβώς βάθος είχε κατέβει το 1980, που αποτελεί και το έτος γέννησης του William, ο δύτης Jacques Mayol, χρησιμοποιώντας, όμως, ένα ειδικό μηχάνημα που του έδινε επιπλέον ώθηση. Η κομβική διαφορά είναι ότι ο Trubridge δεν φόρεσε ούτε βαρίδια, ούτε χρειάστηκε κάποια επιπλέον ώθηση για να ανέβει στην επιφάνεια.

Για λόγους ασφαλείας επαγγελματίες δύτες βρίσκονταν διαρκώς κοντά στον Trubridge, έτοιμοι να επέμβουν σε ώρα ανάγκης



Η κατάδυση ήταν αφιερωμένη στο δελφίνι Hector, το μικρότερο δελφίνι στον κόσμο που ζει στη Νέα Ζηλανδία. Το συγκεκριμένο δελφίνι απειλείται τα τελευταία χρόνια με εξαφάνιση.

Δύο χρόνια μετά το ρεκόρ του, ο Trubridge συνεχίζει τις προπονήσεις του για να βουτήξει ακόμα πιο βαθιά και διατηρεί τη δική του σχολή καταδύσεων. Ένας από τους στόχους και όνειρο του, είναι "η βουτιά με μια πνοή" (freediving) να γίνει Ολυμπιακό αγώνισμα.

Να σημειωθεί πως αυτές τις ημέρες κυκλοφορεί και το ντοκιμαντέρ με τον τίτλο "Breathe" για τη ζωή και τα κατορθώματα του παράτολμου William Trubridge. Σκηνοθέτης είναι ο πολυβραβευμένος παραγωγός του ESPN, Martin Khodabakhshian, ο οποίος παρακολούθησε από κοντά και κατέγραψε σε κάμερα τις προετοιμασίες και την τελική προσπάθεια του Νεοζηλανδού.

πηγή: news247.gr

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Ένας διαφορετικός βραχόκηπος


Στο Springfield του Οχάιο βρίσκεται ο Ιστορικός Βραχόκηπος του Hartman, ένα αξιοθέατο που ξεκίνησε ο Harry George Hartman το 1932 όταν απολύθηκε λόγω της Μεγάλης Ύφεσης.

Ο δημιουργός του, περνούσε την ώρα του δημιουργώντας συνθέσεις με πέτρες στην αυλή του, με διάφορα θέματα, όπως η θρησκεία, διάφορα ιστορικά κτίρια και διάσημες μάχες. Και όλα αυτά με χιλιάδες πέτρες.

Μια αναδρομή στις Ολυμπιακές Δάδες και στους Βωμούς

Ο Βωμός στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ το 1928

Οι 30οι Ολυμπιακοί Αγώνες από την Κυριακή πέρασαν και αυτοί στην ιστορία. Το νέο ραντεβού είναι στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016. Μια αναδρομή στις Ολυμπιακές Δάδες και στους Βωμούς, έστω και κάπως ετεροχρονισμένα.

Τα σπήλαια Maijishan στην Κίνα

Στην Κίνα υπάρχουν τέσσερα συμπλέγματα Βουδιστικών. Ένα από αυτά, αλλά το λιγότερο γνωστό, είναι τα σπήλαια Maijishan, που βρίσκονται στην επαρχεία Gansu στα βορειοδυτικά της Κίνας. Τα σπήλαια αποτελούνται από 7.000 βουδιστικά αγάλματα και 1.000 τετ. μέτρα τοιχογραφίες.


Το όνομα προέρχεται από τον λόφο στον οποίο βρίσκονται οι σπηλιές και σημαίνει "βουνό του λευκού σιταριού" και έχει ύψος 142 μέτρα. Πιστεύεται ότι η ιστορία των σπηλαίων χρονολογείται γύρω στο 400 μ.Χ, όταν έφτασε ο Βουδισμός στην Κίνα από την Ινδία.


Το ψηλότερο άγαμα Βούδα έχει ύψος 16 μέτρα ενώ οι σκάλες που οδηγούν στις σπηλιές αρχικά ήταν ξύλινες, ενώ τώρα πλέον έχουν μεταλλικά στηρίγματα. Το 734 ένας σεισμός έσκισε τη σπηλιά στα δυο, και δημιουργήθηκαν 5 σπήλαια στα ανατολικά και άλλες 140 στα δυτικά.





Η Ελλάδα τιμά την Κοίμηση της Παναγίας - Ο απίστευτος δεσμός μας με τη μητέρα του Θεανθρώπου

Από την 1η Αυγούστου ξεκινάει η προετοιμασία των Ορθόδοξων χριστιανών για να τιμήσουν τη μητέρα του Θεανθρώπου, αλλά και όλων των ανθρώπων, την αειπάρθενο Μαρία, που στις 15 Αυγούστου γιορτάζεται η Κοίμησή της.

Ετσι από την πρώτη του μήνα οι πιστοί αρχίζουν τη νηστεία που διαρκεί έως τον Δεκαπενταύγουστο, που αποτελεί για τους Ορθόδοξους χριστιανούς το «Πάσχα του καλοκαιριού».

Η Κοίμηση της Θεοτόκου αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της χριστιανοσύνης και στην Ελλάδα γιορτάζεται από τη μία άκρη ως την άλλη με ιδιαίτερη λαμπρότητα και ευλάβεια.

Χιλιάδες πιστών με την ψυχή γεμάτη ελπίδα και κατάνυξη, προστρέχουν στα αμέτρητα προσκυνήματα, όπου λιτανεύονται οι θαυματουργές εικόνες της Παναγίας για να μαρτυρήσουν τη πίστη τους στο πρόσωπό της και να την ικετέψουν να μεσολαβήσει στον Υιό της για τη σωτηρία της ψυχής τους, αφού, σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση, η Παναγία λίγο πριν τη μετάστασή της στους Ουρανούς υποσχέθηκε ότι δεν θα σταματήσει να φροντίζει για όλο τον κόσμο και θα γίνει η «μεσίτρια» στον Υιό της για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.

Δείτε ακόμη:
Στα νησιά της Παναγίας
Στις Παναγίες όλης της Ελλάδας χτυπάει η καρδιά της χριστιανοσύνης
Οι γιορτές της Παναγίας
Θαύματα της Παναγίας

Το πρόσωπο της Παναγίας όμως για τους Έλληνες έχει και εθνική σημασία, αφού έχει συνδεθεί με τους αγώνες του έθνους και έτσι ο ελληνικός λαός την τιμά και τη σέβεται περισσότερο από κάθε άλλο ιερό πρόσωπο.

Αυτή η ιδιαίτερη λατρεία που έχει ο ελληνικός λαός για την Παναγία φαίνεται και από τα εκατοντάδες προσωνύμια που της έχουν αποδώσει, αλλά και από τα αναρίθμητα προσκυνήματα ανά την επικράτεια.

Κάθε χρόνο το επίκεντρο των εορταστικών εκδηλώσεων βρίσκεται στην Παναγία της Τήνου, όπου έχει και εθνικό χαρακτήρα, αφού εκτός από την Παναγία τιμάται και η μνήμη αυτών που χάθηκαν κατά τον τορπιλισμό του πολεμικού πλοίου «Έλλη», από τους Ιταλούς, μέσα στο λιμάνι του νησιού ανήμερα της Παναγιάς, αλλά και στο Βέρμιο Ημαθίας, όπου τιμάται η Παναγιά των ξεριζωμένων Ποντίων.

Τήνος - Η Παναγία του έθνους

Η εικόνα της Παναγίας της Τήνου βρέθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1823, έπειτα από πολλές προσπάθειες και «με την υπόδειξη της Παναγίας στη μοναχή Πελαγία», στην ιστορική Μονή της «Κυράς των Αγγέλων», στο Κεχροβούνι.

Με Βασιλικό Διάταγμα του 1836, καθιερώθηκε ο εορτασμός της Παναγίας στην Τήνο να είναι οκταήμερος και να διαρκεί έως τα «εννιάμερα της Θεοτόκου», στις 23 Αυγούστου, όπου μέσα σε ατμόσφαιρα συγκίνησης, κατάνυξης και σεβασμού, ψάλλονται ύμνοι και εγκώμια, μπροστά στον επιτάφιο και την εικόνα.

Ο δρόμος που οδηγεί από το λιμάνι στο ναό του Ευαγγελισμού, όπου βρέθηκε η εικόνα, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της άρρηκτης σχέσης του ελληνισμού με την Ορθοδοξία.

Ημαθία - Μία Πόντια από την Αθήνα

Η Παναγία Σουμελά αποτελεί το σύμβολο της ποντιακής πίστης, αν και η πρώτη ονομασία της θαυματουργής εικόνας ήταν Αθηνιώτισσα.

Την εικόνα της Παναγίας Σουμελά αγιογράφησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Μετά τον θάνατό του τη μετέφερε στην Αθήνα ο μαθητής του Ανανίας και τοποθετήθηκε σε περικαλλή ναό της Θεοτόκου. Έτσι αρχικά ονομάστηκε ως Παναγία η Αθηνιώτισσα.

Στο τέλος του 4ου αιώνα (380-386 μ.Χ.), σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία η Αθηνιώτισσα εμφανίστηκε ως όραμα στους μοναχούς Σωφρόνιο και Βαρνάβα, στη Αθήνα, και τους κάλεσε στην εκκλησία.

Εκεί είδαν την εικόνα να σηκώνεται από το προσκυνητάρι, να βγαίνει από το παράθυρο και να πετάει προς τα ουράνια. Συγχρόνως, άκουσαν την Θεοτόκο να λέει: «Πηγαίνω στην Ανατολή. Προπορεύομαι στο όρος Μελά. Ακολουθήστε με...».

Οι μοναχοί την ακολούθησαν και στο όρος Μελά, στον Πόντο, όπου στάθηκε, κτίστηκε μεγάλος Ναός και Μονή. Έτσι η εικόνα πήρε την ονομασία Σουμελά από τη φράση «στου Μελά».

Το 1922, μετά την Μικρασιατική καταστροφή, μοναχοί έθαψαν την εικόνα, μαζί με άλλα κειμήλια.

Με την ανταλλαγή, τα ιερά κειμήλια παραχωρήθηκαν και το 1931 τα ξέθαψε και τα έφερε στην Ελλάδα, ο Αμβρόσιος ο Σουμελιώτης. Η εικόνα επανήλθε στην Αθήνα και παρέμεινε στο Μουσείο έως το 1951. Τότε, το Σωματείο «Παναγία Σουμελά» Θεσσαλονίκης πρότεινε το κτίσιμο ναού στις πλαγιές του Βερμίου, στην Καστανιά Βέροιας.

Μικρόκαστρο Κοζάνης - Καβάλα παν στην εκκλησιά

Ιδιαίτερος είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο, του δήμου Βοΐου- Κοζάνης.

Κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, που χρονολογείται από το 1603, ενώ εντύπωση προκαλεί η αναβίωση του εθίμου των προσκυνητών καβαλάρηδων από τη Σιάτιστα.

Το έθιμο των καβαλάρηδων προσκυνητών έρχεται από την τουρκοκρατία, όταν αποτελούσε ευκαιρία για τους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά.

Πάρος - Η Παναγία με τις 100 πόρτες

Ο ναός της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής βρίσκεται στην Παροικιά, της Πάρου. Για το ναό υπάρχουν δύο ονομασίες: «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή».

Σύμφωνα με την παράδοση, η Κατοπολιανή έχει ενενήντα εννέα φανερές πόρτες, ενώ η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Η πόρτα αυτή θα φανεί και θα ανοίξει, όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη.

Πολλές παραδόσεις αναφέρονται στην ίδρυση της Εκατονταπυλιανής. Η πρώτη πληροφορεί ότι, όταν η Αγία Ελένη μητέρα πήγαινε στην Παλαιστίνη για να βρει τον Τίμιο Σταυρό, έφτασε στην Πάρο και προσευχήθηκε σ' έναν μικρό ναό που βρίσκονταν στη θέση της Εκατονταπυλιανής. Κατά την προσευχή της έκανε τάμα ότι αν βρει τον Τίμιο Σταυρό, θα χτίσει στη θέση αυτή έναν μεγάλο ναό. Η προσευχή της εισακούστηκε. Βρήκε τον Τίμιο Σταυρό και, πραγματοποιώντας το τάμα της, ανήγειρε τον μεγαλόπρεπο ναό της Εκατονταπυλιανής. Μία δεύτερη παράδοση αναφέρει ότι το τάμα της Αγίας Ελένης ολοκλήρωσε ο γιος της Άγιος Κωνσταντίνος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, καθώς η ίδια δεν πρόλαβε.

Κεφαλονιά - Τα φιδάκια της Παναγιάς

Στη νότια Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, βρίσκεται ο ναός της Κοιμήσεως. Εκεί από τη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα (6 Αυγούστου) εμφανίζονται μέσα κι έξω από τον ναό μικρά φίδια. Είναι τα λεγόμενα «φίδια της Παναγίας».

Στη θέση αυτή, λέει η παράδοση, υπήρχε ένα παλιό μοναστήρι της Παναγιάς, μεγάλο και πλούσιο. Όταν το μοναστήρι δέχτηκε επίθεση από πειρατές οι καλόγριες για να μην πέσουν στα χέρια τους παρακάλεσαν την Παναγία να τις κάνει πουλιά, ή φίδια.

Έτσι, σαν φίδια, ιερά πλέον, γυρίζουν κάθε χρόνο στις αρχές του Αυγούστου και όσο περνούν οι μέρες πληθαίνουν. Την παραμονή της Κοιμήσεως «πλημμυρίζουν» τον ναό.

Σύμφωνα με την παράδοση αν κάποια χρονιά τα φίδια δεν παρουσιασθούν, είναι κακό σημάδι. Αυτό συνέβη το 1940 και το 1953, όταν το νησί δοκιμάσθηκε από τους σεισμούς.

Λέσβος- Παναγία Αγιασώτισσα

Στην ενδοχώρα της Λέσβου, στην Αγιάσο, ο Δεκαπενταύγουστος αποτελεί μία ξεχωριστή εμπειρία για όλους. Η ομώνυμη εικόνα είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά, πλασμένη με κερί και μαστίχα.

Πολλοί από τους προσκυνητές, με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης, περπατούν 25 χιλιόμετρα για να φθάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου διανυκτερεύουν. Την ημέρα της γιορτής της Παναγίας, ύστερα από τη λειτουργία, γίνεται η περιφορά της εικόνας γύρω από τον ναό, ενώ οι εορταστικές εκδηλώσεις φθάνουν στο αποκορύφωμά τους με τις μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις στην πλατεία του χωριού.

Κάρπαθος - Η Παναγία της Ολύμπου

Διαφορετικός είναι ο εορτασμός στην Όλυμπο της Καρπάθου. Οι λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος που χαρακτηρίζει τη μέρα του Δεκαπενταύγουστου και το αποκορύφωμα του παραδοσιακού εορτασμού είναι ο χορός που γίνεται στη μικρή πλατεία, μπρος στην εκκλησιά της Παναγίας, με τους οργανοπαίκτες να παίζουν τον Κάτω Χορό. Ο χορός, αργός και πάντα με σταθερό βήμα και κατανυκτική διάθεση, κρατά για ώρες.

Αμοργός - Η Χοζοβιώτισσα

Στην Αμοργό, πάνω σε έναν γκρεμό 300 μέτρων δεσπόζει το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας Χοζοβιώτισσας που τιμάται στις 15 Αυγούστου. Κτίστηκε το 1088 μΧ από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α' Κομνηνό, σύμφωνα με επιγραφή της Ι. Μονής.

Για τον τρόπο άφιξης της εικόνας στην Αμοργό υπάρχουν δύο παραδόσεις: Η πρώτη λέει ότι η εικόνα βρέθηκε μέσα σε μία βάρκα εκεί ακριβώς που είναι κτισμένο το σημερινό μοναστήρι. Λέγεται ότι την εικόνα τοποθέτησε μία ευσεβής κυρία μέσα σε βάρκα από την πόλη Χόζοβα της Παλαιστίνης και την άφησε να ταξιδέψει μόνη της στη θάλασσα, για να γλιτώσει από τα χέρια των εικονομάχων.

Η δεύτερη εκδοχή λέει ότι τη θαυματουργή εικόνα έφεραν στην Αμοργό μοναχοί από το μοναστήρι του Χοτζεβά της Παλαιστίνης, που βρίσκεται κοντά στην Ιεριχώ, οι οποίοι έφυγαν λόγω των διωγμών από τους εικονομάχους.

Περνώντας από την Κύπρο οι μοναχοί έπεσαν πάνω σε ληστές που βεβήλωσαν, έκοψαν στα δύο και έριξαν στη θάλασσα την εικόνα. Τα δύο τεμάχια ήρθαν με θαυματουργό τρόπο κάτω από το βράχο της Αμοργού κι ενώθηκαν μόνα τους χωρίς να διακρίνεται τίποτε από την τομή.

Αλλοι λένε ότι συγκολλήθηκαν από τους μοναχούς που συνέχισαν το ταξίδι τους, έφτασαν στην Αμοργό και έκτισαν το μοναστήρι στον τόπο που τους υπέδειξε η Παναγία. Μάρτυρας για τον τόπο αυτό ήταν η σμίλη, που για αιώνες βρισκόταν σφηνωμένη στο βράχο και έπεσε το 1952.

Nίσυρος - Παναγία Σπηλιανή

Ένας από τους πιο πολυήμερους και ξεχωριστούς εορτασμούς της Παναγιάς πραγματοποιείται στο νησί της Νισύρου. Εδώ γιορτάζεται το Nιάμερο της Παναγίας, που ξεκινά στις 6 Αυγούστου, γιορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Το έθιμο είναι αφιερωμένο στη γυναίκα, καθώς οι μαυροντυμένες Eννιαμερίτισσες (γυναίκες ταγμένες στην Παναγία) αναλαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη λατρευτική δράση. Εγκαθίστανται στο χώρο του μοναστηριού της Παναγίας της Σπηλιανής που βρίσκεται μέσα στο κάστρο των Ιπποτών, προσκυνούν και καθαρίζουν τον χώρο και τα ιερά σκεύη.

Στην πραγματικότητα, διεξάγονται δύο παράλληλες λατρευτικές τελετουργίες, η επίσημη εκκλησιαστική από τους ιερείς και η ανεπίσημη με ιέρειες τις Eννιαμερίτισσες, που ακολουθούν αυστηρή νηστεία, κάνουν 300 μετάνοιες κάθε εικοσιτετράωρο και ψάλλουν. Την ημέρα του Δεκαπενταύγουστου, με τη λήξη της λειτουργίας, οι ιερείς λιτανεύουν την εικόνα της Παναγίας ως το χωριό για να ευλογήσει το πανηγύρι. Οι Eννιαμερίτισσες, από την άλλη πλευρά, κρατούν τους δίσκους με τα κόλλυβα και προπορεύονται, ανοίγοντας τον δρόμο για την ιερή εικόνα. Το γλέντι ξεκινά τη στιγμή που η εικόνα φτάνει στο χωριό, με τον τοπικό χορό της «κούπας», τραγούδια και άφθονο κρασί, ενώ οι Εννιαμερίτισσες αποσύρονται.

Σκιάθος - Η Βαγγελίστρα των Σποράδων

Πνιγμένη μέσα στο πράσινο, στον μυχό του ρέματος του Λεχουνιού και πλάι στις πηγές του, την τοποθεσία Αγαλιανού, κάτω από την ψηλότερη κορυφή της Σκιάθου, την Καραφλυτζανάκα, είναι κτισμένη η Ιερά Κοινοβιακή Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, το Μοναστήρι της Ευαγγελίστριας ή της Βαγγελίστρας, όπως το λένε οι Σκιαθίτες. Η ανοικοδόμηση της Μονής άρχισε το 1794 από μία μικρή ομάδα μοναχών του κινήματος των «Κολλυβάδων», που αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από το Άγιο Όρος, λόγω του αναβρασμού που υπήρχε τότε με αφορμή την ημέρα κατά την οποία έπρεπε να τελούνται κανονικά τα μνημόσυνα, το Σάββατο δηλαδή αντί της Κυριακής και βασικό σύνθημα την επιστροφή στην αρχαία παράδοση της Εκκλησίας.

Χιλιάδες προσκυνητών συρρέουν τον δεκαπενταύγουστο, όπου την παραμονή το βράδυ γίνεται η έξοδος του επιταφίου της Παναγίας, μέσα σε ατμόσφαιρα μοναδικής κατάνυξης, υπό την συγκινητική μελωδία των εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες. Ένα έθιμο που συναντάται σε λίγα μέρη της Ελλάδος.

Το Μοναστήρι γιορτάζει δύο φορές τον χρόνο, στις 25 Μαρτίου και στις 15 Αυγούστου.

Πάτμος - Ο επιτάφιος της Παναγίας

Στο νησί της Αποκάλυψης, την Πάτμο, οι μοναχοί τηρούν το έθιμο του επιταφίου της Παναγίας, έθιμο με βυζαντινές καταβολές. Ο χρυσοποίκιλτος επιτάφιος της Παναγίας περιφέρεται στα σοκάκια του νησιού σε μεγαλοπρεπή πομπή, ενώ οι καμπάνες του μοναστηριού και των άλλων εκκλησιών ηχούν ασταμάτητα.

Κουφονήσια - Με τα καΐκια στην Παναγιά

Τον Δεκαπενταύγουστο γιορτάζει η Παναγία στο Κάτω Κουφονήσι. Μετά τη λειτουργία προσφέρεται φαγητό από τους κατοίκους και κατόπιν εκείνοι μεταφέρονται με τα καΐκια τα οποία κάνουν αγώνες για το ποιος θα περάσει τον άλλο στο Πάνω Κουφονήσι.

Ανδρος - Παναγία Φανερωμένη

Το Κάστρο Φανερωμένης είναι από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία στην περιοχή του Κορθίου, σε ύψωμα κοντά στο χωριό Κοχυλού. Τον Δεκαπενταύγουστο γίνεται εδώ μεγάλο πανηγύρι στην Παναγία τη Φανερωμένη, που βρίσκεται μέσα στο Κάστρο.

Ρόδος - Παναγία Κρεμαστή

Και στο νησί της Ρόδου η λατρεία, οι παραδόσεις και οι θρύλοι που συνοδεύουν την Παναγία προκαλούν το ενδιαφέρον και το θαυμασμό μας. Αναμφισβήτητα το πιο παραδοσιακό πανηγύρι της Παναγίας στο νησί της Ρόδου, είναι το πανηγύρι της Κρεμαστής.

Πυργί Χίου - Θρησκευτική κατάνυξη και γλέντι

Στο Πυργί υπάρχουν 50 εκκλησίες. Το Δεκαπενταύγουστο, γίνεται το τοπικό πανηγύρι που ξεκινά με τις θρησκευτικές εκδηλώσεις στην εκκλησία της Παναγιάς και ολοκληρώνεται στην πλατεία, όπου χορεύεται ο «Πυργούσικος», χορός γρήγορος και χαρούμενος.

Θάσος - Το τραπέζι της Παναγίας

Πατάτες, ρύζι, μοσχάρι και στιφάδο περιλαμβάνει το γεύμα που παρατίθεται στο μεγάλο τραπέζι που συμμετέχουν όλοι οι πιστοί που έχουν συρρεύσει στον Ιερό Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου, στην Παναγία της Θάσου, στο χωριό που πήρε το όνομά του από τη Θεοτόκο. Μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, όλοι μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας, με σκοπό να φουντώσει το γλέντι, με χορούς από όλη την Ελλάδα, μεζέδες και κρασί.

Ζαγοροχώρια - Ηπειρώτικα πανηγύρια για να τιμήσουν την Παναγιά

Ξακουστά σε ολόκληρη την Ελλάδα είναι τα πανηγύρια της Παναγίας που γίνονται τον Δεκαπενταύγουστο στα Ζαγοροχώρια. Σε χωριά όπως η Βίτσα και το Τσεπέλοβο, οι εκδηλώσεις στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι τριήμερες και προσφέρουν την ευκαιρία για ατελείωτο γλέντι με παραδοσιακούς ηπειρώτικους χορούς. Κι ενώ οι δύο πρώτες ημέρες το γλέντι είναι ανοιχτό για όλους, την τρίτη και τελευταία ημέρα της χαράς και του κεφιού, τον πρώτο λόγο έχουν οι ντόπιοι, με τοπικούς σκοπούς και ηπειρώτικους χορούς.

πηγή: iefimerida.gr
φωτογραφία: Φοίνικας

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

Les Diableries, μια τρισδιάστατη μινιατούρα του 1860

Στις πρώτες γραμμές στο "Diableries: La Vie Quotidienne Chez Satan" (Διαβολικός: Η καθημερινή ζωή με τον Σατανά) του Jac Remise το 1978, ενός συλλέκτη παιχνιδιών, αναφέρεται πως κάποια στιγμή οι εργαζόμενοι ενός συνεργείου κατεδάφισης στο Παρίσι, ανακάλυψαν ένα μυστηριώδη ξύλινο κουτί κρυμμένο στα ερείπια ενός κατεδαφισμένου κτιρίου.


Το κουτί, το οποίο ήταν τυλιγμένο με παλιές στρατιωτικές ζώνες, βρέθηκε να περιέχει μια αξιόλογη συλλογή από φωτογραφίες εκτυπωμένες σε γυαλί. Σε αντίθεση με τις εγκόσμιες σκηνές της καθημερινής ζωής που απεικονίζονται στις περισσότερες φωτογραφίες, οι εικόνες εμφανίζουν έναν ηδονιστικό κόσμο γεμάτο με μεθυσμένους δαίμονες, φαύλους σκελετούς και μισόγυμνες γυναίκες. Λίγα στοιχεία ήταν γνωστά ως προς το ποιος θα μπορούσε να είχε δημιουργήσει αυτές τις εικόνες, ή γιατί το έκανε.





Μόνο ένα ανώνυμο σημείωμα βρέθηκε θαμμένο ανάμεσα στις εικόνες:

"Αυτό είναι το έργο της ζωής μου, είναι, επομένως, έτσι όπως ονειρεύτηκα την κόλαση. Αν τα οράματά μου είναι αληθινά, τότε οι κακοί μπορείτε να είστε ήσυχοι, η μετά θάνατον ζωή θα είναι γλυκιά για εσάς."






Αυτό που ανακάλυψαν εκείνη την ημέρα οι εργαζόμενοι ήταν μια σειρά από φωτογραφίες που είναι γνωστή ως Les Diableries (Ο Διαβολικός). Κάθε σκηνή στη σειρά αποτελείται από ένα περίτεχνο γλυπτό διόραμα από γύψο και πηλό και είναι διακοσμημένη με μικροσκοπικά σκηνικά. Δημιουργήθηκε στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1860, η σειρά τυπώθηκε με τη μορφή της στερεοσκοπικής διαφάνειες που, όταν αντιμετωπίζεται με ειδικούς φακούς, παράγεται ένα μαγευτικό τρισδιάστατο αποτέλεσμα.